Czarna księga kobiet

Na całym świecie liczba kobiet jest znacznie mniejsza niż prognozy demograficzne naturalnie wskazywałyby. Nie z powodu epidemii, migracji czy wojen, ale dlatego, że wiele z nich nigdy nie otrzymuje szansy na życie. Eliminowane jeszcze przed narodzinami, niedożywiane, okaleczane i traktowane jak przedmioty, często doświadczają przedwczesnej śmierci. Nawet te, które osiągną dorosłość, stają się ofiarami przemocy i poniżenia w wielu regionach Azji, Afryki, Ameryki Południowej oraz Europy. Spotykają się z brutalnymi tradycjami, bezwzględnym rynkiem i antykobiecych ideologiami, stając się współczesnymi niewolnicami. Odbiera się im podstawowe prawa: bezpieczeństwo, godność oraz prawo do decydowania o własnym ciele i życiu."Czarna księga kobiet" jest pierwszą tak obszerną publikacją, która ujawnia problemy, z jakimi zmagają się kobiety na świecie. Składa się z artykułów, raportów i świadectw międzynarodowego zespołu autorów, uporządkowanych zgodnie z postulatami deklaracji ONZ z 1993 roku o eliminacji przemocy wobec kobiet: Bezpieczeństwo, Nietykalność Osobista, Wolność, Godność, Równość. Książka omawia tematy takie jak zabójstwa honorowe, gwałt jako narzędzie wojny, selektywna aborcja, rytualne okaleczanie, przemoc w małżeństwie i domowa, prawo do opieki zdrowotnej i aborcji, ochrona przed AIDS, wymuszone małżeństwa, prostytucja i handel kobietami, turystyka seksualna, współczesne niewolnictwo, dyskryminacja lesbijek, nierówny dostęp do edukacji i nierówność na rynku pracy. Raporty są wspierane przez kluczowe międzynarodowe dokumenty dotyczące praw kobiet.W polskiej edycji "Czarnej księgi kobiet" znajdują się też teksty autorstwa Magdaleny Środy, Wandy Nowickiej i Małgorzaty Fuszary, które analizują sytuację kobiet w Polsce. Opublikowana we Francji w 2006 roku "Le livre noir de la condition des femmes" dostarcza wstrząsającego raportu o kondycji kobiet na całym świecie, będąc pierwszą tego rodzaju publikacją w Polsce. Bez wątpienia "Czarna księga kobiet" będzie ważnym głosem w debacie o prawach kobiet, szczególnie w 2007 roku, ogłoszonym Rokiem Równości. Sandrine Treiner podkreśla we wstępie, że książka ta jest przede wszystkim wyrazem zdecydowanej determinacji, a nie prostym spisem skarg.