Callao 1866

Wojna, którą Hiszpania rozpoczęła przeciwko Peru oraz jego sąsiadom w 1865 roku, była wydarzeniem starannie zaplanowanym. W czasie walk o niepodległość krajów Ameryki Łacińskiej, przypadających na lata 1810-1825, Peru, będące najbogatszą kolonią hiszpańską, pozostało lojalne wobec korony hiszpańskiej i stało się ostoją rojalistów. Hiszpania, pragnąc zachować kontrolę nad legendarnymi zasobami Peru, napotkała jednak na poważny opór. W walkach wzięły udział Chile, wspierając Peru militarnie, oraz Boliwia i Ekwador, które udzieliły wsparcia politycznego.Po bitwie pod Abtao, która miała miejsce 7 lutego 1866 roku, hiszpański admirał Casto Mendez Nunez rozpoczął blokadę chilijskiego wybrzeża. Następnie, 31 marca 1866 roku, zbombardował miasto Valparaiso. Kolejnym krokiem była agresja 25 kwietnia 1866 roku, kiedy to hiszpańska flota, składająca się z 11 okrętów, zaatakowała peruwiańską twierdzę Callao. Intensywny ostrzał spowodował śmierć około dwóch tysięcy osób oraz zniszczył znaczną część miasta. Obronę miasta podjęły działa fortowe, które zadały hiszpańskim siłom znaczne straty, w tym 300 zabitych i rannych, a sam admirał Mendez został ranny. Po wyczerpaniu amunicji hiszpańska flota wycofała się i, po dokonaniu napraw swoich okrętów, wróciła do Hiszpanii.