Bitwa o Hue 31 I – 24 II 1968

W tym samym czasie siły komunistyczne zdołały przedostać się w pobliże kwatery dowodzenia przy budynkach medycznych, jednak spotkały się z niespodziewanym oporem ze strony lekarzy i sztabowców, którzy skutecznie zatrzymali ich natarcie w bezpośredniej walce. Niedługo później, o godzinie 4.40, upadła brama Huu, co pozwoliło ostatnim grupom komunistów wejść do cytadeli. Dzięki doskonałej znajomości topografii miasta, żołnierze kierowani przez porucznika Hue zdołali dotrzeć do sztabu szybciej niż wrogie oddziały, które miały trudności nawigacyjne. Po drodze dołączyli do nich napotkani żołnierze ARVN. Już po godzinie siódmej, zebrawszy 150 ludzi, zaskoczyli przeciwnika atakiem od tyłu, neutralizując strategicznie ustawione karabiny maszynowe i umożliwiając dalsze działania oblężonych. Równocześnie zdołał wrócić oddział zwiadowczy. Przez kolejne trzy doby, pozostali żołnierze walczyli zaciekle w obrębie cytadeli, podczas gdy ich liczba z 240 skurczyła się do zaledwie 19. Do godziny ósmej większość terenu przejęły siły komunistyczne, a w cytadeli zatknięto flagę NFW. Reinforcements w postaci kolejnych dziesięciu batalionów zabezpieczyły pozycje wokół miasta, pozostawiając jedynie sztab i południowo-wschodnią część lotniska w rękach ARVN. Komuniści mieli teraz wolną rękę do operacji oraz poszukiwania 'wrogów ludu.' Przejęcie miasta zajęło 7,5 tysiącom żołnierzy komunistycznych zaledwie kilka godzin i stanowiło ich największy sukces militarny w ramach ofensywy, będąc zarazem drugim co do ważności osiągnięciem politycznym.Patryk Masny, autor książki, urodził się w 1993 roku w Krakowie. Jest absolwentem historii na Uniwersytecie Jagiellońskim, obecnie kontynuującym studia magisterskie. Specjalizuje się w konfliktach zbrojnych zimnej wojny, ze szczególnym uwzględnieniem wojny wietnamskiej. Aktualnie pracuje nad obszerną monografią poświęconą amerykańskiej operacji Cedar Falls z początku 1967 roku, wymierzonej przeciwko tzw. „żelaznemu trójkątowi”.