Wyznania nie do końca dorosłej

Stephanie Calman w swojej książce w zabawny i refleksyjny sposób opowiada o wyzwaniach, jakie napotkała na drodze do dorosłości. Mimo ukończenia czterdziestu lat i zgromadzonych doświadczeń, takich jak małżeństwo, macierzyństwo czy żal po stracie bliskich, wciąż nie postrzega siebie jako w pełni dojrzałej osoby. Jej emocje osadzone są w przeszłości szkolnej, kiedy to była najmniej lubianą uczennicą, a jej obawy towarzyszą takie rzeczy jak przyjęcia, pająki czy ciemność.Autorka zastanawia się, czy dorosłość powinna być przyswajana stopniowo, podobnie jak nauka w szkole, gdzie nie można posuwać się naprzód bez solidnych podstaw. Jej narracja, pełna dowcipu, dotyka również kwestii płci, w niekonwencjonalny sposób podważając stereotypy związane z rolami kobiet i mężczyzn. Stephanie snuje refleksje nad tym, dlaczego kobiety często czują więź z kuchnią, co motywuje mężczyzn do określonych reakcji na intymność oraz dlaczego owoce, wbrew powszechnemu przekonaniu, nie zawsze są symbolem zdrowia. Ta książka, pełna humoru i nieoczekiwanych spostrzeżeń, daje pociechę wszystkim, którzy czują, że wciąż nie do końca odnaleźli się w świecie dorosłych.