Wiersze zebrane

W serii księżycowej, która prezentuje twórczość polskich poetów, których obiecujące kariery zostały przerwane przez wojenne losy, tym razem pojawia się Tadeusz Hollender. Urodzony w 1910 roku, zginął tragicznie w 1943 roku. Choć był przede wszystkim znany jako satyryk, pozostawił po sobie także dziedzictwo jako tłumacz i poeta. Zanim wybuchła wojna, Hollender studiował na uniwersytecie lwowskim, gdzie również aktywnie publikował oraz podróżował. Mimo ograniczeń czasowych, udało mu się wydać dwa tomy poetyckie. Kiedy Lwów znalazł się pod niemiecką okupacją, Hollender przeniósł się do Warszawy. Tam włączył się w działalność konspiracyjną, zarówno w formie publikacji tajnej prasy, jak i organizowania artystycznych wydarzeń. Był również aktywnym uczestnikiem Akcji N, szeregu działań mających na celu dywersję i szerzenie propagandy przeciw okupantom. Niestety, w 1943 roku jego los dopełnił się po aresztowaniu przez gestapo, kiedy został rozstrzelany w ruinach warszawskiego getta.Dziś warto przywołać pamięć o jego satyrach i fraszkach, które błyskotliwie i z humorem komentowały otaczającą go rzeczywistość, często wymierzone w okupantów. Hollender, mimo że jego twórczość została przerwana zbyt wcześnie, nadal inspiruje i przypomina o sile słów w czasach mroku.