Wielcy Filozofowie 13 Elementy filozofii Newtona

Wolter, znany również jako Voltaire, a właściwie François-Marie Arouet, był prawdziwą ikoną epoki oświecenia. Ten wybitny intelektualista potrafił jednocześnie fascynować swoją błyskotliwością i irytować swoim zuchwalstwem. Był wesoły i przemądrzały, pełen ironii, lecz zawsze zaangażowany w wiele kwestii, co jego przeciwnicy określali jako wtrącanie się we wszystko. Wolter nie przywiązywał dużej wagi do konwenansów, co w połączeniu z jego ciętym językiem stało się jego znakiem rozpoznawczym. Niezłomnie przeciwstawiał się nietolerancji, zwłaszcza tej na tle religijnym. Jako częsty gość na dworach królewskich miał również okazję poznać realia Bastylii. Bywał w salonach arystokracji i, jak niektórzy sugerują, mógł mieć związki z masonerią. Chociaż gardził przesądami, czasami sam poddawał się wpływom bardziej przebiegłych władców Europy. Opowieści o jego relacjach z carycą Katarzyną II były przyczynkiem do licznych plotek. Jako popularyzator nauki, Wolter przyczynił się do podkreślenia znaczenia przełomowych odkryć Isaaca Newtona. To właśnie dzięki niemu znamy anegdotę o jabłku, które miało spaść na głowę Newtona, co pokazuje, jak wielki wpływ miał na popularyzację nauki.