Udręczona Rosja

Dziennik jednej z najbardziej znanych rosyjskich reporterek dokumentuje niemal dwa lata, od 7 grudnia 2003 roku do końca sierpnia 2005 roku. Opowieść rozpoczyna się od wyborów do Dumy Państwowej, w których partie demokratyczne poniosły dotkliwą klęskę. Następnie autorka skupia się na wyborach prezydenckich z marca 2004 roku oraz na początku drugiej kadencji Władimira Putina. Pod jego rządami zauważalnie ograniczane są prawa obywatelskie, a parlament i sądy stają się narzędziami w rękach władzy, podczas gdy społeczeństwo pochłonięte jest problemami dnia codziennego. Dziennikarka przenikliwie odkrywa mechanizmy władzy, opisując codzienne wydarzenia, w tym akty terroru, nierozwiązane zabójstwa i porwania, pokazując patologie, jakie nękają instytucje rządowe oraz brutalność armii. Pracując dla "Nowoj Gaziety", autorka odwiedza różne części Rosji, w tym jej zacofane prowincje, gromadząc materiały do swoich reportaży. Spotyka się z rodzicami żołnierzy, którzy zginęli bądź byli prześladowani podczas służby wojskowej, a także z rodzinami ofiar ataków terrorystycznych. Jest obecna również podczas wywiadu z Ramzanem Kadyrowem, ówczesnym premierem Czeczenii. Problemy cywili w Czeczenii i sąsiedniej Inguszetii były jednym z głównych tematów jej dziennikarskiej pracy i mogą być związane z jej tragiczną śmiercią.