Tryptyk haniebny

Ludzie traktują prawdę z taką obojętnością, jak czystą wodę, której potrzebują, ale rzadko za nią tęsknią. Wolą oszałamiające trunki i niezwykłe eliksiry. Wyobraź sobie tak przerażający obraz, że musi zostać wymazany z historii. Legenda o zaginionym obrazie polskiego ucznia Hieronima Boscha służy jako tło dla historii splecionych losów bohaterów, w świecie, gdzie honor jest tylko towarem, a sprawiedliwość ma twarz kata. Tomasz Witkowski zaprasza nas do XIV-wiecznej Europy Środkowej, gdzie dym z alchemicznych laboratoriów miesza się z fetorem lochów i strachem skazańców. Ta książka to nie zwykła powieść historyczna, lecz głęboka analiza żądzy, zła i pogardy.Jakub, prosty syn kowala, podąża ścieżką alchemicznej przemiany u boku tajemniczego Maxentiusa Renatusa. Czy ich poszukiwanie kamienia filozoficznego jest pragnieniem doskonałości, czy sprytnym oszustwem, które zaspokaja chciwość? Z kolei Teofilakt, niziołek o anielskiej twarzy, chce służyć Bogu. Odrzucony przez swoich bliskich, wciągnięty w świat dworskich intryg, próbuje znaleźć swoje miejsce. Jest jeszcze kat, najbardziej pogardzany człowiek królestwa, który spisuje swoją spowiedź z Kruczego Kamienia, dostrzegając prawdziwą naturę ludzką.„Tryptyk haniebny” to książka odbijająca nasze najciemniejsze lęki i pragnienia, opowieść o walce wewnętrznej i moralnych wyborach. Jest to historia o cyklach życia, gdzie ofiary stają się katami, a prawda ma wartość czystej wody, której nikt nie pożąda. Pierwsza część Tryptyku, zatytułowana „Kowal i alchemik”, zdobyła nagrodę Stowarzyszenia Autorów ZAiKS na Międzynarodowym Festiwalu Kina Niezależnego Off Camera. Ciekawostką jest okładka książki, na której przedstawiono obraz „Alchemik poszukujący kamienia filozoficznego” Jeana Hegesippe Vettera, wystawiony tylko raz na paryskim Salonie w 1848 roku. Od tamtej pory przechowywany jest w magazynie francuskiego muzeum. Tomasz Witkowski, psycholog i pisarz, jest autorem „Tryptyku haniebnego”, swojej dwudziestej książki i pierwszej powieści. Jego opowiadania pojawiły się w czasopismach takich jak „Wyspa” i „Migotania”. W 2022 roku zdobył pierwszą nagrodę w Ogólnopolskim Konkursie Literackim im. J.I. Kraszewskiego i został wyróżniony za scenariusz filmowy dla młodego widza. W 2023 roku na Festiwalu Off Camera zdobył Nagrodę Główną Storytel oraz nagrodę ZAiKS.