To był tylko żart...

W szkole, gdzie każdy skrywa swoje tajemnice, pojawia się enigmatyczny Momotaro - anonimowy głos tych, którzy zbyt długo byli cicho. Nowa uczennica, Laura, stara się rozwikłać zagadkę tożsamości Momotaro. Z każdym krokiem zaczyna coraz bardziej gubić się w labiryncie własnych obaw, zmyśleń i wspomnień, od których chciała się odciąć. Prawda nie zawsze niesie ukojenie, czasem otwiera stare rany. Ta historia to więcej niż tylko thriller psychologiczny; to opowieść o przemocy, winie i potrzebie przebaczenia w świecie, gdzie ocena przychodzi szybciej niż zrozumienie. Rytm tej książki pozostawia echo w duszy czytelnika. „Entliczek-pentliczek, czerwony stoliczek, na kogo wypadnie, na tego hejt!” Ten cytat odzwierciedla nieustanny problem hejtu dotykający wielu z nas od czasów szkolnych. Pomogłam przy tworzeniu tej książki, wierząc, że dotknie ona serc wielu ludzi i zwróci uwagę na problem nienawiści. Jest to pozycja niezwykle aktualna, w której autorka wnikliwie i szczerze bada zjawisko przemocy i internetowego hejtu, przekonując, dlaczego powinno się o tym otwarcie mówić. Jej styl oraz głęboka empatia wobec postaci sprawiają, że opowieść na długo zapada w pamięć. To lektura, która ma misję uwrażliwiać na te trudne kwestie.