Times New Romans

Od dawna chciałam sięgnąć po książki Julii Biel, bo jej książki cieszą dużą popularnością. Zdecydowałam się w pierwszej kolejności sięgnąć po "Times New Romans", bo przyciągnęły mnie:

- romantyczne i wyjątkowe wydanie z mężczyzną typu Timothée Chalamet na okładce,
- bohaterowie pisarze i motyw książki w książce.

Po przeczytaniu książki domyślam się, czemu autorka jest tak uwielbiana. Styl Julii Biel jest lekki, przyjemny, a emocje bohaterów wydają się bardzo realistyczne. Bohaterowie od początku mieli wiele sekretów i nie mogłam odłożyć książki póki nie poznałam ich rozwiązania. Bardzo podobał mi się motyw fantastycznej książki, którą Ellie i Theo pisali w dzieciństwie i z którą się utożsamiali, mając wrażenie, że czytam dwie książki jednocześnie. Dialogi i przemyślenia bohaterów były według mnie największym atutem książki, a podczas lektury zaznaczyłam ogromną ilość fragmentów, do których będę wracać, a najchętniej umieściłabym sobie w ramce.

To, co sprawiło, że nie jestem tą książką w pełni zachwycona, to długość tej książki, to znaczy mogłaby być krótsza, gdyby nie pokazywać tych samych sytuacji z dwóch perspektyw, które nie odbiegały zbytnio od siebie. Oprócz tego czuję się oszukana okładką, bo to wcale nie jest słodki, niewinny romans, a cała historia ma wiele pikantnych momentów.

Z chęcią przeczytam inne książki Julii Biel, bo jestem pewna, że istnieje taka, w której zakocham się bez pamięci. A Wam polecam „Time New Romans”, bo znajdziecie tu wiele zaskakujących sytuacji, które niejednej osobie przypadną do gustu, a także wiele momentów wzruszających i chwytających za serce.

Recenzja powstała w ramach współpracy z @skupszop