Terapia

3/5
W pierwszych chwilach, tuż po rozpoczęciu akcji bałam się, że zmierza ona w złym kierunku. Mam na myśli pewne podobieństwa do książki „Pacjent” Jaspera DeWitta. Niektóre wydarzenia zdawały się być zupełnie nierzeczywiste, nie mające prawa zaistnieć w świecie realnym. Na szczęście jak się okazało, w przeciwieństwie do poprzedniej lektury, rozwiązaniem tutaj nie były żadne elementy fantastyczne. Początkowa scena mimo to skutecznie napawała zainteresowaniem do dalszej części historii.
Uważam, że zakończenie jest możliwe do przewidzenia, ale raczej nie w pełnej okazałości. Sama miałam kilka teorii, zanim doszłam do końca. Ostatnie strony wzbudziły we mnie konsternację, nieco mnie zdezorientowały. Uważam, że tamte wydarzenia są niewspółmierne do opisanych późniejszych losów głównego bohatera. Podejmowane decyzje też pozostawiają po sobie chęć do zastanowienia się na temat ich słuszności.
Ciekawie została również przedstawiona ludzka psychika. To, jak potrafi ona zatracić się, zmodyfikować, czy zastosować mechanizmy obronne w celu uchronienia nas samych, nierzadko przed własnymi wspomnieniami.