Ta, która wie…

„Spojrzała dalej, ponad wrogimi spojrzeniami. Jak to możliwe, że gdzieś tam toczył się normalny świat? Słońce wciąż świeciło na horyzoncie, ludzie podążali do pracy, nowe życia przychodziły na świat, a ptaki radośnie śpiewały. Przecież czas powinien stanąć w miejscu, ziemia powinna się zatrząść, niebo otworzyć, a Bóg miał ukarać winnych! Nagle błyskawica przecięła niebo, jakby na zawołanie. Zgromadzeni ludzie zamilkli zdumieni, a ich wzrok powędrował ku niebu, by chwilę później wybuchnąć okrzykami i wiwatami z jeszcze większą siłą. Poczuła, że ktoś mocno chwycił ją za ramiona. Próbowała się wyrwać, ale była bez szans. Silne ręce trzymały ją nieubłaganie. Ostatnim, co do niej dotarło, był cichy trzask i ból, który przeszył całe jej ciało. Potem zapadła ciemność, umilkły krzyki, zamilkły ptaki... i nie zostało już nic.” 21 sierpnia 1811 roku na Wzgórzu Szubienicznym w Reszlu zapłonął stos, na którym spalono ostatnią w Europie czarownicę – Barbarę Zdunk. Choć ta wstrząsająca historia ma niewiele wspólnego z prawdziwymi czarami, stała się inspiracją do stworzenia mojej własnej opowieści o losach Barbary. W książce ukazuję ją jako symbol setek niewinnych kobiet, które niesłusznie oskarżono o konszachty z diabłem. Katarzyna Kuśmierczyk.