Szkoła za lasem

Seria wydawnicza „Przywrócić Pamięć” jest dedykowana przybliżeniu współczesnym odbiorcom kluczowych publikacji ojców założycieli ruchu skautowego oraz twórców metodologii harcerskiej z lat 1911–1939. Wśród reprintów znalazło się m.in. dzieło wydane w Paryżu, Les Presses Rapides, w 1945 roku, zatytułowane "Szkoła za lasem". To tytuł programu edukacyjnego dla starszych członków Harcerstwa Podziemnego. Książka "Szkoła za lasem" odnosi się do tajnych kursów podharcmistrzowskich organizowanych przez Szare Szeregi, podziemną organizację Związku Harcerstwa Polskiego. Kursy te, zainicjowane wiosną 1942 roku przez warszawską chorągiew, były pierwszym elementem kształcenia przyszłych bohaterów opisanych w "Kamieniach na szaniec". Podczas letnich miesięcy małe grupy harcerskich liderów wyruszały do leśnych obszarów pod Warszawą, takich jak Podkowa Leśna czy Zalesie, aby uczestniczyć w szkoleniach. Na wiosnę 1943 roku program "Szkoły za lasem" rozszerzył swoje działanie na cały kraj, docierając wszędzie tam, gdzie byli w stanie dotrzeć inspektorzy Głównej Kwatery Harcerzy. Udało się szkolić instruktorów w licznych chorągwiach, takich jak Częstochowska, Kielecka, Krakowska, Lubelska, Mazowiecka, Poznańska, Łódzka, Bydgoska, Zagłębiowska oraz wielu innych ośrodkach. W realiach wojennych, kiedy Polska była podzielona między różne okupacyjne reżimy i życie narodowe musiało być dostosowane do lokalnych warunków, harcerstwo dążyło do ujednolicenia standardów edukacyjnych wszystkich swoich instruktorów.