Świadkowie cudu słońca

Książka "Świadkowie Cudu Słońca" napisana przez Johna M. Hafferta, współzałożyciela Błękitnej Armii i wytrwałego badacza tematów związanych z Fatimą, została wydana w 1960 roku. W tym okresie nadal żyło wielu świadków cudownych wydarzeń, które miały miejsce w Portugalii w 1917 roku. Autor dotarł do tych osób, wysłuchał ich opowieści i spisał relacje w formie, w jakiej zostały mu przedstawione, nie zwracając uwagi na ich status społeczny ani poziom edukacji. Książka ta rzuca wyzwanie współczesnemu sceptycyzmowi, ponieważ opisuje wydarzenie, którego świadkami były tysiące ludzi, a sam autor przedstawił wielu z nich. Dzieło zyskało uznanie, a ks. Canon Jose Galamba de Oliveira określił je jako "klejnot" przynoszący radość i satysfakcję wiernym Matce Bożej oraz badaczom Fatimy. Według ks. Joao Pereira Venancio, biskupa Leirii, książka ta jest źródłem wiedzy dla wielu poszukujących dusz. Praca Hafferta skłania do przygotowania się na poważne wyzwania, jakie mogą czekać świat, i zachęca do umacniania wiary, miłości oraz ufności w słowa Maryi: "Na koniec moje Niepokalane Serce zatryumfuje!"