Św. Charbel - prorok miłości. Milczenie, krzyż i zbawienie

Przez 25 lat prowadził życie pustelnika, zamieszkując niewielką celę o powierzchni zaledwie 6 metrów kwadratowych. Św. Charbel Makhlouf oddawał się surowości i modlitwie, nosząc włosiennicę i praktykując post, ograniczając się do jednego bezmięsnego posiłku dziennie. Jego dni wypełniały długie godziny medytacji, po których pozostawał na dalszą modlitwę, a sen stanowił zaledwie kilka godzin. Każdego dnia odprawiał Mszę świętą, a następnie spędzał dwie godziny na wyrażaniu wdzięczności.Św. Charbelowi przypisuje się około 24 tysiące cudów i uzdrowień, a jego grobem opiekuje się co roku ponad 4 miliony pielgrzymów z całego świata. Urodzony w maju 1828 roku w północnym Libanie w biednej rodzinie rolniczej, został wyświęcony 23 lipca 1859 roku i rozpoczął życie zakonne w klasztorze św. Marona w Annaya. Już za jego życia, a także po śmierci, jego wstawiennictwo uchodziło za niezwykle skuteczne. Dzięki jego pokornej modlitwie, Bóg dokonał wielu cudownych działań, które trwały i trwają do tej pory, rozsławiając imię świętego nie tylko w Libanie, lecz także na całym świecie.Historia życia św. Charbela jest pełna miłości, zaufania i głębokiej wiary, co stanowi nieustannie inspirację do poznawania głębi chrześcijańskiej duchowości. Jego świętość zachęca wiernych do naśladowania Chrystusa w codziennym życiu, ilustrując słowa: „Jeśli kto chce pójść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech weźmie krzyż swój i niech Mnie naśladuje! Bo kto chce zachować swoje życie, straci je; a kto straci swe życie z powodu Mnie i Ewangelii, zachowa je” (Mk 8, 34-35).