Statua wolności

„Dziennik pisany wierszem” to poetycka podróż, w której kontrasty grają główną rolę. Napotykamy tutaj nieustanny dialog pomiędzy statycznością a dynamiką, zbiorowością a jednostkowością, klasycznym stylem a rewolucyjnym duchem, oraz pompatycznością a buntem i ironią. Autorka, będąca doświadczoną triathlonistką, eksploruje granice i często je przekracza, aby z dystansu analizować istotę rzeczywistości. Jej postrzeganie granic jest dosłowne, a podróże po Europie, od Portugalii, poprzez Hiszpanię, Węgry, Chorwację i Serbię, aż po Brukselę, inspirują ją do przenikania różnych języków do jej twórczości. Te językowe elementy wzbogacają jej poezję o wyjątkowy, rozpoznawalny idiolekt.Język poetki jest bezpośredni, prywatny i niekiedy zaskakująco szczery. Wyraża się on poprzez zaskakujące, krótkie wersy, które celnie trafiają w sedno, jak ostrza sztyletów. Czytelnik, wciągnięty w tę literacką przepaść, ma tylko jedną drogę ucieczki – poprzez pogłębioną lekturę, która prowadzi do nowych odkryć i refleksji. Ta poezja wymaga zaangażowania i aktywnej percepcji, otwierając przed odbiorcą możliwości osobistej interpretacji.