Przywrócić Pamięć. Ze wspomnień skauta-legjonisty

Seria wydawnicza "Przywrócić Pamięć" została stworzona z myślą o przybliżeniu dzisiejszemu społeczeństwu pism, które powstały na fundamentach ruchu skautowego, i które wpływały na rozwój harcerstwa w latach 1911-1939. W ramach tej serii wydano znowu książkę "Ze wspomnień skauta-legjonisty", której pierwsza edycja trafiła do czytelników w Warszawie w 1917 roku, za sprawą samego autora. Ze względu na zawartość i okoliczności publikacji - podczas niemieckiej okupacji - książka ta była publikowana nielegalnie. Przy jej wydaniu pomogła warszawska księgarnia Piotra Borkowskiego.Książka obejmuje siedem artykułów, które przybierają formę wspomnień rozciągających się od lipca 1914 roku, kiedy autor opuścił Warszawę, aby wziąć udział w kursie instruktorskim Polskich Drużyn Strzeleckich w Nowym Sączu, aż do lipca 1915 roku, kiedy uczestniczył w bitwie pod Tarłowem. Opisane są tam doświadczenia autora jako uczestnika kursu podoficerskiego, żołnierza pierwszej kompanii kadrowej oraz sierżanta trzeciej kompanii, III batalionu, 1 pułku brygady Józefa Piłsudskiego, w trakcie ofensywy w 1915 roku na terenie Królestwa Polskiego.Artykuły zostały spisane w różnych okresach. Niektóre powstały bezpośrednio po bitwach, inne w czasie rekonwalescencji w szpitalach w Pradze, Wiedniu czy Kamieńsku, a jeszcze inne napisano później, podczas pracy konspiracyjnej w Polskiej Organizacji Wojskowej (P.O.W.). Początkowo były one publikowane w różnych gazetach i czasopismach, takich jak "Nowa Reforma", "Naprzód", "Głos Narodu", "Wiedeński Kurjer Polski" czy warszawski "Widnokrąg".Intencją autora było uchwycenie emocji i wrażeń w ich pierwotnej formie, jako historycznych źródeł czasu legionowego czynu oraz jako elementu propagandy. Pierwsze wydanie szybko stało się rzadkością, co skłoniło autora do przygotowania drugiego wydania, tym razem związanego z Jubileuszowym Zlotem Harcerstwa w 1935 roku w Spale. W tej edycji dodano wspomnienia z czasów tajnego skautingu, związane z działalnością I Drużyny Skautowej im. Romualda Traugutta w Warszawie w latach 1913-1914, a także poprawiono i przekształcono wcześniejsze teksty pod kątem stylu i klarowności. Dodatkowo, drugie wydanie zawiera dwa nowe artykuły z roku 1920, napisane w Poznaniu i publikowane tam w jednodniówkach.