Przywrócić Pamięć. Skauci. Powieść dla młodzieży

Seria wydawnicza „Przywrócić Pamięć” ma za zadanie ukazać dzisiejszym czytelnikom prace pionierów ruchu skautowego oraz twórców idei harcerskiej z lat 1911–1946. W ramach tej inicjatywy ukazała się reedycja książki z 1921 roku zatytułowana „Skauci. Powieść dla młodzieży”.W jednej z poruszających scen tej powieści, Pani Nartowska, w towarzystwie Józi, stoi na ganku, oczekując czegoś z niepokojem. Matka, przejęta emocjami, chwyta się poręczy. Nagle zza domu, od strony rzeki Prut, słychać śpiew. Głos pochodzi z pieśni o treści: „Kto się w opiekę podda Panu swemu”. Kobieta rozpoznaje głos i woła: „Bronek!” Czym prędzej rusza w kierunku, skąd dobiega śpiew. Niedaleko brzegu Prutu wyłania się grupa ludzi, z ojcem na czele, w towarzystwie Bronka i Władzia, za którymi podąża reszta. Śpiewanie przerywa się na chwilę, gdy Bronek dostrzega matkę i siostry, a potem biegnie w ich stronę. Pada na kolana przed matką, obejmując ją, a ona szepcze wzruszona: „Synu mój! Synu!” Spędzają tak chwilę pełną emocji, po czym Bronek podnosi się i wyraźnym głosem zaczyna kolejną część pieśni: „Stateczność jego tarcz i puklerz mocny”. Wszyscy członkowie grupy dołączają do śpiewu, idąc naprzód z uśmiechem i wdzięcznością. Tak przedstawia tę scenę wydawca książki.