Proszę państwa do gazu i inne opowiadania

Tadeusz Borowski znalazł się w obozie w Oświęcimiu w wieku zaledwie dwudziestu jeden lat i przeżył to piekło. Po wojnie stwierdził: "Cała nasza wina leży w tym, że przeżyliśmy. Jako martwi bylibyśmy bohaterami". Już w 1945 roku, w czasie gdy w Polsce nie wydano jeszcze żadnej książki opisującej realia obozowe, Borowski rozpoczął pisanie swoich pierwszych opowiadań.

Autor w swoich tekstach ukazywał, jak ludzie starali się przystosować do nowych, brutalnych warunków życia. Z jednej strony walczyli o przetrwanie, z drugiej jednak godzili się na bierne uczestnictwo w zbrodniach. Borowski malował obraz osób gotowych na wszystko, aby się uratować, ofiar, które nierzadko stawały się oprawcami swoich towarzyszy niedoli. Jego opowiadania, napisane oszczędnym i pozbawionym emocji stylem, wzbudziły kontrowersje ze względu na sposób przedstawienia życia w obozach. Mimo to, po dziś dzień pozostają jednym z najbardziej przejmujących świadectw holokaustu.

Nowe wydanie zbiera teksty z tomów "Pożegnanie z Marią" i "Kamienny świat", opatrzone wstępem autorstwa Macieja Libicha. W czasach, gdy książki o tej tematyce często przyjmują sztampowy i ugrzeczniony ton, a politycy dążą do zafałszowania historii dla własnych celów, opowiadania Borowskiego są niczym antidotum. Są to przejmująco szczere narracje, które przedstawiają świat okupowanej rzeczywistości bez zbędnych upiększeń czy przemilczeń.