Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Pomniejsze bóstwa. Świat Dysku. Tom 13
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Na całym świecie istnieje niezliczona ilość bóstw, które przypominają rojące się ławice śledzi. Większość z tych bóstw jest tak mała, że pozostaje niezauważona, więc nigdy nie są czczone, oprócz przez istoty mniejsze od bakterii, które nie znają modlitw ani nie oczekują cudów. Te pomniejsze bóstwa to duchy miejsc, gdzie przecinają się ścieżki mrówek, bogowie niewielkich mikroklimatów pomiędzy korzeniami traw. Ich los często pozostaje niezmieniony z uwagi na brak wiary. Jednak nieliczne zyskują większe znaczenie. Może się to stać na wiele różnych sposobów. Na przykład pasterz odnajduje zgubioną owcę w gęstwinie i z wdzięczności buduje mały ołtarz z kamieni, składając hołd duchom w tej okolicy. Może również niezwykle ukształtowane drzewo zostanie uznane za uzdrowiciela chorób lub ktoś wyryje spiralny wzór na odosobnionym głazie. Bogowie potrzebują wiary, a ludzie poszukują bóstw. Często na tym to wszystko się kończy. Lecz czasami sytuacja przybiera inny obrót. Stopniowo dodawane są nowe kamienie, tworzone są większe konstrukcje, w miejscu dawnego drzewa powstaje świątynia. Wtedy bóg zyskuje na mocy, a wiara wyznawców unosi go wyżej, jak napęd rakietowy. Niektóre bóstwa osiągają niebo, a czasem nawet dalej.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Na całym świecie istnieje niezliczona ilość bóstw, które przypominają rojące się ławice śledzi. Większość z tych bóstw jest tak mała, że pozostaje niezauważona, więc nigdy nie są czczone, oprócz przez istoty mniejsze od bakterii, które nie znają modlitw ani nie oczekują cudów. Te pomniejsze bóstwa to duchy miejsc, gdzie przecinają się ścieżki mrówek, bogowie niewielkich mikroklimatów pomiędzy korzeniami traw. Ich los często pozostaje niezmieniony z uwagi na brak wiary. Jednak nieliczne zyskują większe znaczenie. Może się to stać na wiele różnych sposobów. Na przykład pasterz odnajduje zgubioną owcę w gęstwinie i z wdzięczności buduje mały ołtarz z kamieni, składając hołd duchom w tej okolicy. Może również niezwykle ukształtowane drzewo zostanie uznane za uzdrowiciela chorób lub ktoś wyryje spiralny wzór na odosobnionym głazie. Bogowie potrzebują wiary, a ludzie poszukują bóstw. Często na tym to wszystko się kończy. Lecz czasami sytuacja przybiera inny obrót. Stopniowo dodawane są nowe kamienie, tworzone są większe konstrukcje, w miejscu dawnego drzewa powstaje świątynia. Wtedy bóg zyskuje na mocy, a wiara wyznawców unosi go wyżej, jak napęd rakietowy. Niektóre bóstwa osiągają niebo, a czasem nawet dalej.
