Podróże z nim i samotnie. Pięć piekieł na ziemi

Martha Gellhorn zapisała się w historii jako niezrównana korespondentka wojenna, relacjonując wydarzenia od hiszpańskiej wojny domowej, przez konflikt w Wietnamie, aż po amerykański atak na Panamę. Jej kariera jako kobiety-reportera na takich frontach była bezprecedensowa. Często jednak była kojarzona z Ernestem Hemingwayem, swoim mężem, co budziło jej irytację, gdyż nie chciała być postrzegana tylko przez ten pryzmat. Mimo iż towarzyszyła mu w niektórych podróżach, Gellhorn wyróżniała się dynamiczną osobowością i żarliwością w swoich relacjach. Jej opowieści są pełne intensywnych doświadczeń i niebezpieczeństw: jedzie zdeterminowana przez wojenne Chiny by spotkać Czang Kaj-szeka, przemierza wody Morza Karaibskiego w poszukiwaniu U-Bootów, odwiedza rosyjskich dysydentów w Związku Sowieckim. Jej reakcje pełne są złości, zdumienia oraz humoru z nutą ironii.Martha była kobietą, która na równi z Hemingwayem pragnęła dotrzeć wszędzie i opowiedzieć wszystko. Hongkong, w czasie jej podróży, jawił się jako miasto prowizorycznie złożone z drewnianych konstrukcji. Jej podróż do Chin miała w sobie więcej z koszmaru złego biura podróży niż reportażu wojennego – błoto, whiskasia, robactwo i przekleństwo nudy w oczekiwaniu na rozwój wydarzeń, jak na Karaibach, gdzie nago przemierzała przestrzenie między U-Bootami. W tej próbie przetrwania w ekstremalnych warunkach kryła się jednak fascynacja, którą jej pierwszoosobowa narracja potrafiła wzbudzać: życie w brudzie, pot i ciągłe zmaganie się z rzeczywistością. Mroziewicz zwraca uwagę, że choć Gellhorn pozostaje w cieniu Hemingwaya jako jego żona, jej własne dokonania literackie i reporterskie są nie mniej imponujące.