Pod kluczem

„Wiesz, że duchy nie istnieją, prawda?”

To właśnie to pytanie dręczyło mnie niemal do ostatnich stron książki Ruth Ware „Pod kluczem”. Autorka od pierwszych rozdziałów doskonale wprowadza czytelnika w stan zagubienia, niepewności i ciągłego podważania własnych przypuszczeń. Kiedy wydaje się, że wszystko zaczyna układać się w logiczną całość i znamy już odpowiedzi na najważniejsze pytania, Ruth Ware bardzo szybko wyprowadza nas z błędu. To właśnie ta umiejętność manipulowania oczekiwaniami czytelnika sprawia, że od książki trudno się oderwać.

Początkowo „Pod kluczem” wydawało mi się dość prostym thrillerem z typową fabułą. Główną bohaterką jest Rowan Caine, młoda kobieta, która przyjmuje świetnie płatną posadę niani w odizolowanej posiadłości rodziny Elincourtów. Dom już od pierwszych stron wzbudza zainteresowanie. Z zewnątrz przypomina starą, wiktoriańską rezydencję, natomiast jego wnętrze wyposażone jest w nowoczesny system inteligentnego sterowania. Ten kontrast między historią a technologią od początku tworzy niezwykle oryginalny klimat. Rowan szybko odkrywa, że poprzednie nianie odchodziły stamtąd w tajemniczych okolicznościach, a wokół domu od dawna krążą plotki o jego nawiedzeniu. Już wtedy wiadomo, że nic nie będzie takie, jakim wydaje się na pierwszy rzut oka.

Już na samym początku historii poznajemy listy, które Rowan pisze z więzienia do swojego adwokata. To właśnie z nich dowiadujemy się o wydarzeniach prowadzących do tragedii. Ten sposób prowadzenia narracji bardzo mnie zaciekawił, ponieważ do tej pory nie spotkałam się z książką napisaną w takiej formie. Dzięki temu od pierwszych stron wiemy, że wydarzyło się coś dramatycznego, jednak nie znamy ani szczegółów, ani prawdziwego przebiegu zdarzeń. Z każdą kolejną stroną poznajemy historię oczami głównej bohaterki, jednocześnie zastanawiając się, czy rzeczywiście jest ona wiarygodną narratorką.

Narastający niepokój, dziwne odgłosy dochodzące z domu, problemy z dziećmi oraz coraz większe wątpliwości dotyczące tego, komu Rowan może zaufać, to tylko pojedyncze elementy tej dramatycznej historii. Autorka bardzo umiejętnie buduje atmosferę napięcia. Każdy dźwięk, każde zachowanie bohaterów i każda sytuacja mogą okazać się istotne.

Czytając tę książkę, bardzo łatwo zagubić się w domysłach dotyczących źródła zagrożenia. Przez długi czas nie wiadomo, czy odpowiedzialni za wszystkie wydarzenia są ludzie, nowoczesna technologia, czy może rzeczywiście dzieje się coś pozornie nadprzyrodzonego. Właśnie ta niejednoznaczność jest jednym z największych atutów powieści. Ruth Ware nie daje czytelnikowi jednoznacznych odpowiedzi i nie prowadzi go za rękę. Zamiast tego pozostawia wiele miejsca na własne przypuszczenia, które bardzo często okazują się błędne.

Ogromnym plusem książki jest również świetnie wykreowany klimat niepokoju i grozy. Historia rozwija się stosunkowo powoli, a akcja nabiera tempa stopniowo. Nie odbieram tego jednak jako wady, właśnie dzięki temu napięcie rośnie z każdym rozdziałem, a atmosfera staje się coraz bardziej przytłaczająca.

Na uwagę zasługują także bohaterowie. Nie są oni jednowymiarowi ani przewidywalni. Każda z postaci skrywa własne tajemnice, przez co niemal każdą można podejrzewać o złe intencje. To sprawia, że przez całą książkę nieustannie zmieniałam swoje przypuszczenia i podejrzewałam kolejne osoby.

Moim jedynym zarzutem pozostaje duża liczba wątków, które wydają się nierozwiązane lub pozostawione bez jednoznacznego wyjaśnienia. Podejrzewam jednak, że był to zabieg celowy. Dzięki temu historia jeszcze długo pozostaje w pamięci i skłania do własnych interpretacji. Nie wszystkie pytania otrzymują jasną odpowiedź, ale jednocześnie nie odbiera to satysfakcji z lektury. Wręcz przeciwnie, właśnie to dodaje całej historii tajemniczości.

Na zakończenie i poznanie dramatycznej prawdy trzeba cierpliwie poczekać. Jednak zdecydowanie było warto. Absolutnie nie spodziewałam się takiego finału! To zakończenie całkowicie mnie zaskoczyło, a jednocześnie sprawiło, że wszystkie elementy historii zaczęły do siebie idealnie pasować.

Ruth Ware to zdecydowanie jedna z moich ulubionych autorek thrillerów psychologicznych. Potrafi tworzyć historie, których nie da się pomylić z twórczością żadnego innego autora. Jej bohaterowie są wielowymiarowi, fabuły pełne napięcia, a zakończenia zawsze zaskakujące i utrzymane w jej charakterystycznym, niepowtarzalnym stylu. „Pod kluczem” tylko utwierdziło mnie w przekonaniu, że jest mistrzynią budowania atmosfery i stopniowego odkrywania tajemnic. Ta książka dała mi dokładnie to, czego oczekiwałam od dobrego thrillera. Zdecydowanie polecam!

“Pod kluczem” to pierwsza książka Ruth Ware, którą udało mi się przeczytać, ale z pewnością nie ostatnia. Zarówno o autorce dzieła jak i o samym dziele słyszałam wiele dobrych opinii, więc sięgając po tą pozycje wiązałam z nią duże nadzieje. Zdecydowanie się nie zawiodłam i śmiało mogę polecić ją zarówno fanom thrillerów jak i czytelnikom poszukującym idealnej pozycji na jesienne wieczory.

Książka zawiera dwie perspektywy czasowe i napisana jest w formie listów, które Rowan-główna bohaterka powieści kieruje do swojego prawnika. Rowan próbuje przekonać o swojej niewinności wobec postawionego jej zarzutu zabicia dziecka.

Ruth Ware zaczyna swoją powieść tam, gdzie zazwyczaj thriller się kończy, zdradzając jak mogłoby się wydawać czytelnikowi zakończenie książki. Uważam jednak, że warto poznać całą historię wykreowaną przez autorkę, która może nieźle zaskoczyć.

Akcja powieści rozpoczyna się, gdy Rowan znajduje bardzo atrakcyjne ogłoszenie o prace w charakterze niani czwórki dzieci. Bardzo szybko decyduje się na podjęcie pracy, mimo że przez ostatnie czternaście miesięcy cztery nianie zrezygnowały z pracy a wokół domu jej pracodawców krąży wiele nieprzychylnych historii. Skrupulatnie przygotuje się do rozmowy kwalifikacyjnej stając się najlepszą wersją siebie i robi wszystko co w jej mocy, żeby osiągnąć swój cel, co jej się udaje. Dom państwa Ellincourtów do którego trafia główna bohaterka jest przepiękną, starą wiktoriańską rezydencją unowocześnioną w inteligentny system obsługi domu. Wokół budynku znajduje się ogromny las i ogród co nadaje posiadłości mroku. Rowan od samego początku spotyka się z niechęcią jednej z jej podopiecznych i trudnością obsługi domu. Pierwszego wieczora znajduje również kartkę z ostrzeżeniem od poprzedniej niani a następnie każdej nocy słyszy kroki dobiegające jakby z pokoju nad jej sypialnią. Mimo wszystko świeżo upieczona niania nie poddaje się i próbuje odnaleźć wspólny język z dziewczynkami i nie myśleć o niepokojących sytuacjach wokół rezydencji. Jednak nie spodziewa się, że praca i przynależenie do rodziny, o które tak walczyła stanie się jej koszmarem.

Autorka przedstawia pracę niani ze wszystkimi jej blaskami i cieniami idealnie obrazując trud zajmowania się małymi dziećmi w ogromnym domu z nieokiełznaną technologią. Akcja rozkręca się dość powoli, jednak stopniowo budując napięcie i rozkręcając wyobraźnie czytelnika. W trakcie czytania książki przywiązujemy się do głównej bohaterki i utożsamiamy z jej niepowodzeniami życia codziennego.

Ruth Ware zdecydowanie zadbała o nastrój towarzyszący książce wplatając w fabułę historie o duchach i niewyjaśnione wydarzenia, wprowadzając do książki realizm magiczny. W trakcie czytania książki możemy poczuć dreszcz grozy zwłaszcza oddając się jej lekturze w długie samotne wieczory co z całego serca polecam. Powieść ta wręcz otula nas złowrogą atmosferą pełną strachu i niepewności. Dzięki temu, że autorce dzieła udało się zbudować tak niesamowity nastrój wyobraźnia czytelnika działa na najwyższych obrotach i zapomina on o otaczającym go świecie. Jest pochłonięty w świat Rowan i razem z nią odkrywa tajemnice domu Elincourtów. Warto zauważyć również jak świetnie zostały wykreowane postacie pod względem psychologicznym. Książka ta uczy przede wszystkim, że nie wszystko na pierwszy rzut oka wygląda tak jak jest i czasem lepiej odpuścić zanim będzie za późno.

Z pewnością przy najbliższej okazji sięgnę po inne dzieła Ruth Ware by znów móc zatopić się w świecie napisanych przez nią powieści i mam nadzieję ponownie odczuć powiew strachu. Zdecydowane polecam tę pozycję wszystkim, którzy chcą na chwilę zapomnieć o świecie rzeczywistym i lubią czuć grozę. Z pewnością klimat książki wynagradza wszelkie niedociągnięcia, które zauważy wymagający fan thrillerów.