Pedagogika a paradygmat nieświadomości

Monografia koncentruje się na ukazaniu znaczenia teorii Junga w kontekście współczesnej pedagogiki, zwłaszcza w obszarze relacji pedagogicznych. Przeanalizowanie wzajemnych powiązań między procesami samowychowania a wychowywaniem przez pryzmat nieświadomości umożliwiło autorowi rozwinięcie tej problematyki, nie tylko przez wykorzystanie jungowskiej psychologii analitycznej, ale także poprzez odwołanie się do klasycznej psychoanalizy, psychologii egzystencjalnej i ewolucyjnej, a nawet psychopedagogiki buddyjskiej. Wśród poruszanych tematów znajdują się m.in. kwestie takie jak: relacja między indywiduacją a ideologizacją, związek pedagogii z procesami inicjacyjnymi, znaczenie rodziny jako środowiska inicjacyjnego oraz zagadnienia dotyczące alienacji, autoanalizy, samooszukiwania się, losu, samowyzysku i pedagogiki głębi.