Pedagogie postu. Preteksty, konteksty, podteksty

Książka oferuje bogaty zbiór analiz, które eksplorują wyzwania stojące przed edukacją w Polsce po 1989 roku, w kontekście gwałtownych przemian politycznych, kulturowych i ekonomicznych, które wówczas zaszły. Często opisuje się ten okres jako czas transformacji, choć termin ten nie w pełni oddaje złożoność zachodzących procesów. System autorytarnego etatyzmu, który charakteryzował Polską Rzeczpospolitą Ludową, pozostawił trwałe ślady zarówno w strukturach państwowych, jak i w mentalności społeczeństwa, co sprawiło, że wprowadzenie nowych form instytucji oraz zmian kulturowych okazało się wyzwaniem.W swoich tekstach autor bada zależności między edukacją a zmieniającymi się uwarunkowaniami społecznymi i politycznymi. Przez lata wykorzystywał pojęcia takie jak „przejście” i „pedagogia przejścia” (lub „pedagogia pogranicza”), które w środowisku socjologów i politologów służą do opisu zmian zachodzących w Polsce i Europie Środkowo-Wschodniej po upadku komunizmu, odróżniając je od terminu „transformacja” czy „rewolucja”. Choć „przejście” nie zdobyło powszechnej aprobaty i rzadko stosowane było w kontekście radykalnych zmian w praktykach edukacyjnych, to jednak jako „tranzycje” używane jest w odniesieniu do kluczowych momentów w życiu.