Oskarżenie. Opowieści totalitarne

Autor opisuje życie w Korei Północnej jako egzystencję bliską funkcjonowaniu automatu, gdzie człowiek jest ujarzmiony i poddany ścisłej kontroli. Jego przeznaczeniem jest, jak sam to ujmuje, "świecenie w ciemnościach". Pozostaje tajemniczy, unikając bezpośredniej konfrontacji z reżimem, wiedząc, że mogłaby go ona zaprowadzić do obozu pracy lub prowadzić do egzekucji. Jego pisarstwo skupia się na odtwarzaniu codziennego życia przeciętnych obywateli Korei Północnej, którzy działają jak maszyny, reagując na polecenia poprzez klaskanie, śmiech czy płacz. Brak im wewnętrznego buntu, nie podejmują działań sabotażowych, nie tworzą ulotek ani nie knują spisków. Oddanie państwu to ich główna misja, często realizowana kosztem relacji rodzinnych. Dopiero osobiste tragedie otwierają im oczy na brutalność i obłudę reżimu, który wcześniej wspierali. Opowiadania Bandiego, choć klasyczne w formie, zawierają elementy satyry, choć częściej wzbudzają smutek niż śmiech. Opisują świat, który pomimo swej groteskowości nie jest wytworem fantazji, lecz realnością, którą autor zna z autopsji. Mimo trudnych doświadczeń, nie traci nadziei, że pewnego dnia ponad dwadzieścia milionów mieszkańców Korei Północnej przebudzi się z tego długotrwałego letargu.