Oddział D

„Oddział D” to kolejny thriller psychologiczny Freidy McFadden, który wciąga praktycznie od pierwszych stron. Historia Amy, studentki medycyny odbywającej nocny dyżur na zamkniętym oddziale psychiatrycznym, od początku buduje napięcie i sprawia, że trudno oderwać się od lektury. Klaustrofobiczna atmosfera, niepokojące wydarzenia i ciągłe poczucie, że coś jest nie tak, skutecznie zachęcają do przewracania kolejnych stron.

Największym atutem książki jest właśnie niepewność. Przez większość czasu niemal każdy bohater wydaje się podejrzany, przez co czytelnik cały czas zmienia swoje przypuszczenia i zastanawia się, komu można zaufać. Zakończenie było dla mnie częściowo przewidywalne, ale nie w negatywnym znaczeniu – bardziej dlatego, że od początku wiadomo było, iż każdy może coś ukrywać i że finał przyniesie jakieś większe zaskoczenie.

Mam tylko jeden zarzut. Konstrukcja fabuły opiera się głównie na przeplataniu kilku scen z przeszłości z wydarzeniami rozgrywającymi się w ciągu zaledwie kilkunastu godzin jednej nocy obecnie. Przez to miałam wrażenie, że historia mogłaby zostać bardziej rozbudowana. Chętnie poznałabym więcej szczegółów dotyczących bohaterów, bo potencjał ich historii był naprawdę duży.

Mimo tego książka dostarczyła mi dokładnie tego, czego oczekuję od dobrego thrillera – napięcia, szybkiej akcji i nieustannego poczucia niepewności. To książka, którą czyta się błyskawicznie i która skutecznie angażuje od początku do końca. Plusem są też krótkie rozdziały przyspieszające całą akcję.

Moja ocena: mocne 9/10.