Obóz świętych

Jean Raspail w swojej książce "Obóz świętych" stworzył dzieło, które czterdzieści lat temu rysowało przyszłość Europy, a teraz wydaje się manifestować na naszych oczach. Autor nie wahał się przedstawiać rzeczywistości, która jest zarówno wizjonerska, prorocza, jak i ostro krytyczna wobec politycznej poprawności. W tej odważnej opowieści, Raspail przenosi nas do Indii, gdzie głód i epidemie pchają setki tysięcy ludzi do desperackiego czynu. Pod wpływem charyzmatycznego filozofa z Europy, te masy ludzi zdobywają statki, łodzie i barki i wyruszają w kierunku Europy. Celem przypadkowo staje się ojczyzna autora, lecz istota tego najazdu dotyczy skostniałego, zasiedziałego w dobrobycie Zachodu, który okazuje się kompletnie bezradny wobec takiej inwazji. Raspail z wyczuciem pokazuje tę literacką wedrówkę ludów jako alegorię, wskazując na upadek wielkich cywilizacji jak Rzym i Bizancjum oraz na konflikty, jak te przedstawione w dziełach Wells’a. Rafał A. Ziemkiewicz opisuje książkę jako polityczną fikcję proroczą, która ukazuje "pokojowy najazd" emigrantów z Trzeciego Świata na Europę. Zaletą tej opowieści jest analiza moralnych zniszczeń, destrukcji wartości i upadku elit politycznych, spowodowanych lewicową polityką. Marian Mieszalski, w recenzji dla "NIEDZIELI", podkreśla prowokacyjne stwierdzenia zawarte w książce. Jeden z bohaterów, Hamadura, szokująco twierdzi, że bycie "białym" jest kwestią duchową, nie fizyczną, co wywołuje refleksję nad tożsamością i kulturowym mieszaniem się. Raspail poprzez swoją opowieść rozciąga niepokój wspólny dla zagrożonych cywilizacji i zmusza czytelnika do zastanowienia się nad trwałością wartości i struktur społecznych w obliczu globalnych zmian. Książka stanowi nie tylko ostrzeżenie, lecz też zaproszenie do głębszej refleksji.