Nysa Łużycka-Łaba 1945

Operacja łużycka, której kulminacyjnym punktem była bitwa pod Budziszynem, często zostaje przyćmiona przez sławetne zwycięstwo Armii Czerwonej w Berlinie. Publikacja prof. Leszka Kani przybliża tę mniej znaną operację 2. Armii Wojska Polskiego (2. AWP). Działała ona w ramach sowieckiego 1. Frontu Ukraińskiego podczas akcji zaczepno-obronnej w drugiej połowie kwietnia 1945 roku. Walki toczyły się na Łużycach, na obszarze o wymiarach 70 na 50 km, z udziałem około 300 tysięcy żołnierzy z obu stron, wspieranych przez około 800 czołgów, dział pancernych oraz 2 tysiące dział i moździerzy. Niemieckie siły pod dowództwem feldmarszałka Schörnera, próbując pomóc Berlinowi, zaskoczyły wojska sowieckie i polskie, operujące na południowych obrzeżach Trzeciej Rzeszy. Chociaż siły te poniosły ciężkie straty, udało im się powstrzymać przeciwnika i przejść do kontrofensywy. Prof. Kania zwraca uwagę, że w kontekście zbliżającej się 80. rocznicy operacji łużyckiej, warto przypomnieć kulisy dramatycznych starć pomiędzy Nysą Łużycką a Łabą, jak również błędy popełnione przez marszałka Iwana Koniewa i sztab 1. Frontu Ukraińskiego. Te strategiczne pomyłki, które rosyjska polityka historyczna już od lat przypisuje dowództwu 2. AWP, kosztowały życie licznych polskich żołnierzy.