Na koniu i pod koniem

Dwaj nieprzejednani przeciwnicy, tysiąc żołnierzy, siedemset kilometrów marszu, dwieście zwycięskich starć i bitew – to część historii, jaką można odkryć poprzez wspomnienia chorążego, który pod dowództwem legendarnego cichociemnego Góry, majora Adolfa Pilcha, przeszedł szlak od trzech puszcz za Niemnem aż po Pilicę.W chwili, gdy fala uciekinierów zbliżającego się frontu nie miała końca, a chwila spokojnego oczekiwania w końcu nastała, nasza kolumna ruszyła, zostawiając przeciwników w tyle. Niemieccy oficerowie, zniecierpliwieni przedłużającym się przestojem, byli uspokajani przez naszych żandarmów noszących biało-czerwone opaski na mundurach, zapewniających, że opóźnienie potrwa tylko chwilę. Sytuacja wydawała się niebywała – w sercu Generalnego Gubernatorstwa, w okolicach ujścia Narwi do Wisły, znaczny oddział Armii Krajowej, w dawnych mundurach Wojska Polskiego, zmierzał do wielkiego miasta blisko twierdzy modlińskiej, gdzie gromadzili się niemieccy żołnierze.Dodatkowo, polska żandarmeria skutecznie kierowała ruchem, powstrzymując odwrotowe siły Wehrmachtu oraz ich sojuszników – Kozaków, Kałmuków, Ukraińców i Węgrów. Widok polskich żołnierzy w pełnym uzbrojeniu, w tradycyjnych, międzywojennych mundurach, był dla niemieckiego żandarma wielkim zaskoczeniem, gdyż przeczyło to obrazowi niedawno pokiereszowanych niemieckich oddziałów wracających z frontu. W szoku natychmiast zadzwonił do twierdzy modlińskiej, co przyspieszyło przyjazd opancerzonych transporterów w okolice mostu.