Mundur

Paweł Zabłocki, postać o nieco innym charakterze niż słynny Szwejk, jest głównym bohaterem książki osadzonej w realiach PRL-owskich koszar. To młody, inteligentny człowiek, który zmaga się z absurdalnością życia wojskowego, gdzie musztra i dyscyplina przybierają groteskowe formy. Jego duchowe podobieństwo do Marka, ochotnika z twórczości Haška, jest wyraźne, choć akcja skupia się na indywidualnych wyzwaniach związanych z wcieleniem do wojska.Podróż Zabłockiego wiedzie z Miedzeszyna przez Wrocław, Opole aż po poligon w Trzemesznie. Choć temat wojskowej niedoli przewija się przez całą powieść Marka Ławrynowicza, nie brakuje w niej humoru, który przypomina twórczość czeskich mistrzów jak Hrabal. Powieść celowo podkreśla niedopasowanie bohatera do wojska poprzez takie sytuacje jak zagubienie armaty, co współgra z komediowym odbiorem absurdów PRL-u, znanym także z filmów Stanisława Barei.Ławrynowicz, wielbiciel czeskiej literatury i humoru, genialnie splata wątki zarówno z dzieł Josepha Hellera, jak i Haszka, oferując polską wersję „Paragrafu 22” z unikalnym kontekstem Ludowego Wojska Polskiego. Postacie spotykane na kartach tej powieści, choć pod pewnymi względami przypominają Hellerowskie archetypy, niosą ze sobą nieodłączny polski rys, co czyni historię wyjątkową.Książka, mimo że rozgrywana w monotonnym koszarowym życiu, poprzez swoje anegdoty i barwne opisy potrafi nie tylko rozbawić, ale i zaskoczyć, jak w opowieści o artylerii zgubionej przez świętującego oficera. Ławrynowicz udowadnia, że nawet w nudnym i przytłaczającym świecie znajdzie się miejsce na brawurowe historie pełne ironii i humoru.