Masz tę lub inne książki?

Sprzedaj je u nas

Mistrzowie Słowa t.22 Duma i uprzedzenie

Name: Mistrzowie Słowa t.22 Duma i uprzedzenie
Brand: Skupszop
SKU: 9788375521047
Price: 8.48 PLN
Availability: InStock
Rating: 4.79412 (17 reviews)

Autorzy:

Jane Austen

POKAŻ SZCZEGÓŁY

Masz tę lub inne książki?

Sprzedaj je u nas

4.8

17 ocen i 17 recenzji

Napisz opinię i wygraj nagrodę!

Kolekcja "Mistrzowie słowa" to wyjątkowe dzieła literackie, które zyskują nowy wymiar dzięki interpretacjom znakomitych polskich aktorów. Każdy tom tej serii to nie tylko bogato ilustrowana książka, która przybliża sylwetkę aktora, ale także fascynująca podróż do świata literatury przez zmysł słuchu. Na dołączonych płytach CD znajdują się audiobooki w formacie MP3, przygotowane w oparciu o adaptacje Polskiego Radia. 21 nazwisk, 21 niezapomnianych interpretacji – wystarczy wcisnąć play na swoim odtwarzaczu, aby zanurzyć się w historie, które ożywają dzięki głosom Twoich ulubionych aktorów!

Wybierz stan zużycia:

Szczegóły

Opinie

Książki autora

Podobne

Dla Ciebie

Książki z kategorii

Dostawa i płatność

Przewiń do góry

Szczegóły

Cena: 8.48 zł

Okładka: Audiobook

Ilość stron: 34

Rok wydania: 2008

Rozmiar: 135 × 150 mm

ID: 9788375521047

Autorzy:

Jane Austen

Wydawnictwo:

Agora

Inne książki: Jane Austen

Podobne produkty

Może Ci się spodobać

Inne książki z tej samej kategorii

Opinie użytkowników

4.8

17 ocen i 17 recenzji

Napisz opinię o książce i wygraj nagrodę!

W każdym miesiącu wybieramy najlepsze opinie i nagradzamy recenzentów.

Dowiedz się więcej

Wartość nagród w tym miesiącu

880 zł

Dodana przez Hanna K. w dniu 02.11.2023

Opinia użytkownika sklepu

Moje najlepsze dni w roku to te, które rezerwuje na ponowne sięgnięcie po niniejszą książkę - lubię do niej wracać, przynosi mi często pociechę, wzruszenie i…. nadzieje.

Cytat samej Austen z książki “Rozważna i romantyczna” "Jeśli książka jest dobrze napisana, zawsze uważam ją za zbyt krótką" doskonale wyjaśnia, co czuję do powieści “Duma i uprzedzenie”! Nic dziwnego zatem, że sama autorka nazwała ją "moim własnym ukochanym dzieckiem"! W moich oczach ta książka jest doskonała pod każdym możliwym względem. Jest to ten rodzaj książki, po której zakończeniu ma się ochotę natychmiast zacząć od nowa raz jeszcze. Jednak recenzja to już inna sprawa... Jestem podekscytowana, zachwycona, ale jednocześnie wzburzona, wiedząc, że nie sposób oddać sprawiedliwości ani autorce, ani książce:-)

"Ale tym z nas, którzy chcieli się uczyć, nigdy nie brakowało środków. Zawsze zachęcano nas do czytania i mieliśmy wszystkich potrzebnych mistrzów na wyciągnięcie ręki".

Podczas mojej pierwszej lektury “Dumy i uprzedzenia” wiedziałam, że nie mam odpowiednich umiejętności, aby recenzować tę książkę, choć jednocześnie miałam nadzieję, że jeśli przeczytam wszystkie książki autorki, to może z czasem uda mi się napisać zadowalającą recenzję tego arcydzieła, odrobinę choć nawiązując do pisarskiego kunsztu autorki. Teraz, kiedy przeczytałam jej wszystkie najbardziej znane książki, mogę tylko powiedzieć, że po przeczytaniu tej książki nie sposób nie podzielić się swoimi opiniami: dla mnie ta książka jest najlepsza ze wszystkim, wzrusza i porusza, bawi a przy tym uczy.

"Nie wolno ci, ze względu na jedną osobę, zmieniać znaczenia zasad i prawości".

Zaczynając od fabuły, która została dokładnie przeanalizowana, skrytykowana i skomentowana przez tysiące czytelników: na pierwszy rzut oka, nie jest tak oryginalna, zwłaszcza jeśli postrzegamy ją jako powieść z gatunku romansu. To prawda, jest tu wiele komplikacji wynikających z wielorakich związków (lub małżeństw), ale ogólnie rzecz biorąc, jest również wiele podobieństw. To co jednak czyni ów książkę wyjątkową, to narracja Austen: chytry humor, dowcipne obserwacje, unikalne obserwacje i trafne spostrzeżenia - autorka patrzy na społeczeństwo, i dokonuje głębszego zrozumienia moralności samych postaci, widoczny jest pomysł od samego początku, a jego wykonanie nie bez powodu ogniskuje uwagę milionów czytelników na przestrzeni kolejnych dekad. I jeszcze Elizabeth; poza tym, że “odziedziczyła” po Austen takie cechy jak humor i dowcip, jest żywa, ciekawa świata, pewna siebie, ale nie staje się "zbyt doskonała" (jak niektóre inne bohaterki Austen). Pozostałe postacie są również podobnie zabawne, a każda z nich ma wiele cech, które sprawiają, że historia jest interesująca. W tej książce nie było chyba ani jednej źle napisanej postaci! Z wyjątkiem niektórych książek dla dzieci, pierwszy raz spotykam się z sytuacją, gdy czytawszy książkę mam wrażenie, że kompletnie nic bym w niej nie zmieniła, cudowne uczucie, znacie je? Czasami aż trudno uwierzyć, że to wszystko zostało napisane ponad 200 lat temu, i się nie zdezaktualizowało! W przeciwieństwie do większości romansów, w tej książce nie zgubimy właściwej percepcji ani zdrowego rozsądku w środku opowieści, co moim zdaniem stanowi koronny dowód na to, że autorka doskonale ogniskuje uwagę czytelnika i to pomimo upływających stuleci od stworzenia tego dzieła światowej literatury.

"Afektacja szczerości jest dość powszechna - spotyka się ją wszędzie. Ale bycie szczerym bez ostentacji i celowości - wzięcie tego, co dobre z charakteru każdego człowieka, uczynienie tego jeszcze lepszym i nie mówienie nic o tym, co złe - należy tylko do ciebie."

Ponowna lektura książki tylko wzmocniła moje pozytywne opinie z czasu pierwszej lektury. Wszystko wydawało się jeszcze bardziej zrozumiałe, co sprawiało, że lektura była jeszcze bardziej satysfakcjonująca i ciekawa, bez wątpienia można szukac powodów tego stanu rzeczy w upływie czasu - ta książka brzmi inaczej w odbiorze gdy ma się 20, 30 i 40 lat…. . Jedynym drobnym wyjątkiem był wątek Lidii. W porównaniu z moją opinią z pierwszego czytania, gdzie byłem na nią nieco rozczarowany tym razem….. poczułem się zachwycony!. Oczywiście nie można tego samego powiedzieć o Wickhamie. Podczas drugiej lektury miałam też wrażenie, że każde słowo jest tu istotne, ma znaczenie i kryje jakieś ukryte podteksty. Choć za pierwszym razem nie pominęłem ani jednego słowa, to jednak uważam, że tym razem każde zdanie podobało mi się o wiele bardziej, może wynika to z nastawienia i chęci bardziej uważnego czytania?

"Próżność i pycha to różne rzeczy, choć słowa te często używane są jako synonimy. Człowiek może być dumny, nie będąc próżnym. Duma odnosi się bardziej do naszej opinii o nas samych, próżność do tego, co chcielibyśmy, aby inni o nas myśleli."

Do tej pory nie oglądałam żadnej telewizyjnej ani filmowej adaptacji tej książki. Szczerze mówiąc, nie chciałam mieć negatywnego odbioru filmu z uwagi na doskonały styl pisania autorki, która bawi się wyobraźnia czytelnika i sprawia, że ten widzi nie tylko treść, ale to co sam chce zobaczyć - cecha wspaniałych mistrzów literatury pięknej. Jednak po tej drugiej lekturze postanowiłam obejrzeć film z 2005 roku, serial z 1995 roku oraz serial z 1980 roku i nie mogłam się oprzeć, by nie podzielić się swoimi przemyśleniami! Film z 2005 roku nie okazał się godnym portretem, oddającym klimat i wartość książki, przynajmniej dla mnie. Może to przez współczesne postacie, albo przez to, co musiało zostać usunięte ze względu na ograniczenia czasowe, albo przez odstępstwa od oryginału, ale koniec końców nie mogę powiedzieć, że aż tak bardzo mi się podobał. Za to serial z 1995 roku był sporą niespodzianką! Dosłownie zawierał prawie wszystkie dialogi z książki, z kilkoma wyjątkami na końcu. W sumie dało to pięć i pół godziny seansu serialowego, ale było warto! Jeśli podobała Ci się książka, a nie oglądałeś serialu, obejrzyj go!. Jeśli chodzi o serial z 1980 roku, to choć bardzo mi się podobał, wypadł trochę gorzej niż serial z 1995 roku. Niemniej oba te seriale są godne pochwały.

"Nic nie jest bardziej zwodnicze - powiedział Darcy - niż pozory pokory".
"Nieszczęście mówienia z goryczą jest najbardziej naturalną konsekwencją uprzedzeń".

Pisząc tą recenzję czułem, że sama książka jak i film czy serial zostawiły we mnie ślad na zawsze, nie może być inaczej, skoro mówimy o dziele ponadczasowym, jednym z najbardziej uznanych dzieł literackich w historii! Mimo, iż powieść ma charakter romansu, śmiało polecam ją również mężczyznom, zwłaszcza, że kiedyś pewna kobieta napisała mi, że “Wszystkie Panie na tym świecie pragną mieć swojego pana Darcy'ego.” Co miała na myśli, zrozumiałem dopiero za drugim razem, gdy usiadłem do lektury tej niezwykłej książki:-)

Czy ta recenzja była przydatna?

Dodana przez Monika M. w dniu 31.07.2026

Opinia użytkownika sklepu

Jane Austen – „Duma i uprzedzenie”

„Jest prawdą powszechnie znaną, że samotnemu, a bogatemu mężczyźnie brak do szczęścia tylko żony.”

Powyższy cytat i zarazem pierwsze zdanie książki idealnie wprowadza nas w świat rodziny Bennetów, gdzie znalezienie odpowiednich mężów dla pięciu córek jest nie lada wyzwaniem!

To już mój trzeci reread tej książki i po raz kolejny przekonałam się, że za każdym razem odkrywam w niej coś nowego. Tym razem szczególnie zwróciłam uwagę na pana Benneta. Zaskoczyło mnie, jak niewiele robi, mając świadomość, że ma na wydaniu aż pięć córek. Zupełnie inaczej zachowuje się pani Bennet, która wykorzystuje pojawienie się w okolicy pana Bingleya, nowego i zamożnego sąsiada, jako doskonałą okazję do znalezienia męża dla jednej ze swoich córek. Choć jej działania bywają momentami zabawne, to jednocześnie świetnie pokazują realia tamtych czasów oraz presję związaną z zamążpójściem.

Największym atutem tej powieści są doskonale wykreowani bohaterowie, błyskotliwe dialogi i subtelny humor Jane Austen. Choć historię Elizabeth Bennet i pana Darcy'ego znam na pamięć to wciąż z ogromną przyjemnością śledziłam rozwój ich relacji i zachwycałam się trafnymi obserwacjami autorki dotyczącymi ludzkich charakterów, dumy, uprzedzeń oraz jak mylne bywa często pierwsze wrazenie.

Za każdym razem porusza mnie przemiana pana Darcy'ego. Początkowo wydaje się dumny, chłodny i wyniosły, jednak z czasem okazuje się człowiekiem lojalnym, szlachetnym i gotowym działać bez oczekiwania wdzięczności. To właśnie po skandalu wywołanym przez Lidie Bennet dyskretnie pomaga całej rodzinie Elizabeth, udowadniając, że jego uczucia są silniejsze niż duma. Z kolei Elizabeth uczy się, jak zgubne bywają pierwsze wrażenia i własne uprzedzenia. Dzięki temu ich relacja staje się nie tylko piękną historią miłosną, ale także opowieścią o dojrzewaniu, wzajemnym zrozumieniu i pokonywaniu własnych słabości.

Uwielbiam tę książkę i wiem, że jeszcze nieraz do niej wrócę - muszę tylko zaopatrzyć się w nowe egzemplarze tej powieści! 🤭📖

Moja ocena to 10/10 ⭐

Czy ta recenzja była przydatna?

Dodana przez Irek w dniu 10.07.2024

Opinia użytkownika sklepu

"Duma i uprzedzenie" Jane Austen na początku mnie irytowała, potem ciekawiła, a na końcu…. oczarowała. Do około setnej strony uważałam tę książkę za dokuczliwą, niepoważną i po prostu nudną. Teraz uważam się za osobę nawróconą na kult Austen.

Muszę przyznać, że jestem znany z wyrażania antypatii do wszystkiego, co zostało napisane lub osadzone przed 1900 rokiem. Po prostu nie mogę znieść gorsetów, instalacji wodno-kanalizacyjnych na zewnątrz i przejażdżek bryczkami. Ilekroć ktoś zanurza pióro w kałamarzu, oczy mi się szklą :D Jest to wada, do której chętnie się przyznaję, ale nie mam ochoty jej poprawiać, czuje bowiem głęboką awersję do historii i swój udział w tym miała na pewno moja nauczycielka w liceum od tego właśnie przedmiotu. Przyznaję więc, że nie zaczynałem tej książki z największymi nadziejami. Bardzo podobała mi się jednak "Czułość i wrażliwość" Anga Lee, więc kiedy moja przyjaciółka rzuciła mi rękawicę, ochoczo po nią sięgnąłem.

Aby w ogóle sięgnąć po tę książkę, trzeba zanurzyć się w realiach życia i małżeństwa w XIX wieku. Na początku cała ta gadanina o obowiązku i manierach po prostu mnie zniesmaczyła. Oczywiście podobał mi się język jakim została ta książka napisana. Dialogi Austen są zachwycające, ale same dialogi (nieważne jak pyszne) nie czynią powieści “WIELKĄ”.

Pan Collins był pierwszą osobą, którą zachwyciłem się. Jego postać wyłania się w pełni ukształtowana jako totalny i skończony, ale przy tym sympatyczny dupek. Od tego momentu znalazłem wiele powodów do pokochania tej książki. Pod koniec tak się w nią wciągnęłem, że śmiałem się z niektórych postaci, współczułem innym i zaciskałem zęby na kilku nieszczęśnikach opisanych na łamach ów powieści. Krótko mówiąc, byłem całkowicie pochłonięty.

Podsumowując, z całą pokorą mogę teraz zaliczyć się do fanów powieści panny Austen (a nie tylko ich adaptacji filmowych) i z niecierpliwością czekam na możliwość zapoznania się z innymi jej dziełami w przyszłości. Może "Emma"?

Czy ta recenzja była przydatna?

Dodana przez Izabela J. w dniu 24.07.2026

Opinia użytkownika sklepu

Recenzja otrzymała nagrodę, sprawdź inne recenzje z nagrodami.

„Dumę i Uprzedzenie” zdecydowanie odebrałabym nieco bardziej emocjonująco, gdybym wcześniej nie była z nią zaznajomiona dzięki licznym adaptacjom filmowym. Największą winę ponosi tutaj miniserial z 1995 roku, który moim zdaniem jest najlepszą, najwierniejszą i najbardziej klimatyczną próbą przeniesienia prozy Austen na ekrany. I wcale się nie dziwię, że oprócz mojej ulubionej z połowy lat dziewięćdziesiątych powstało wiele innych wersji, bo historia ta jest ponadczasowa i inspirująca. Czytając, miejscami odnosiłam wrażenie, jakbym mierzyła się ze współczesną pisarką, chociaż niektóre momenty w czasach obecnych by po prostu nie przeszły. Podobała mi się różnorodność bohaterów, ich rozterki, decyzje i konsekwencje z którymi się mierzyli. Bezsensowność dziedziczenia jedynie przez męskich potomków rodziny rodzi uciążliwą determinację matki, obawy córek o ich przyszłość oraz uważność w prowadzeniu się, manierach. Z tego też powodu na Lydię spadła piecza bycia odpowiedzialną za nieszczęście sióstr przez swoje własne złe decyzje. Mimo wszystko, czytało mi się bardzo przyjemnie i nie mogę się doczekać, aby zapoznać się z innymi dziełami Jane Austen, o których na szczęście nie mam prawie żadnego pojęcia!🥰

Czy ta recenzja była przydatna?