Stan książek
Nasze książki są dokładnie sprawdzone i jasno określamy stan każdej z nich.
Nowa
Książka nowa.
Używany - jak nowa
Niezauważalne lub prawie niezauważalne ślady używania. Książkę ciężko odróżnić od nowej pozycji.
Używany - dobry
Normalne ślady używania wynikające z kartkowania podczas czytania, brak większych uszkodzeń lub zagięć.
Używany - widoczne ślady użytkowania
zagięte rogi, przyniszczona okładka, książka posiada wszystkie strony.
Mimesis a teorie siedemnastowiecznej powieści francuskiej
Masz tę lub inne książki?
Sprzedaj je u nas
Dzieła Platona, Arystotelesa i Horacego w dużym stopniu wpłynęły na artystyczne myślenie oraz estetyczne zasady klasycyzmu francuskiego, którego fundamentem była koncepcja mimesis, postrzegana jako naśladowanie natury i klasycznych wzorców. W XVII-wiecznej Francji powieść była jednym z najbardziej intensywnie rozwijających się gatunków literackich, chociaż nie posiadała ustalonych reguł antycznych. Taka sytuacja, anormalna na tle innych gatunków, budziła pytania o związek doktryny z gatunkiem, który jej nie podlega, oraz o relacje między imitacją a wolnością twórczą. Próby włączenia powieści w obowiązującą doktrynę literacką przyczyniły się do rozwoju teoretycznych rozważań na temat tego gatunku w XVII wieku. W ówczesnych debatach pojawiały się stałe kryteria oceny, takie jak stosunek do naśladowania starożytnych jako zasady literackiej twórczości oraz do Arystotelesowskiej opozycji między historią i mimesis a prawdą i prawdopodobieństwem.
Wybierz stan zużycia:
WIĘCEJ O SKALI
Dzieła Platona, Arystotelesa i Horacego w dużym stopniu wpłynęły na artystyczne myślenie oraz estetyczne zasady klasycyzmu francuskiego, którego fundamentem była koncepcja mimesis, postrzegana jako naśladowanie natury i klasycznych wzorców. W XVII-wiecznej Francji powieść była jednym z najbardziej intensywnie rozwijających się gatunków literackich, chociaż nie posiadała ustalonych reguł antycznych. Taka sytuacja, anormalna na tle innych gatunków, budziła pytania o związek doktryny z gatunkiem, który jej nie podlega, oraz o relacje między imitacją a wolnością twórczą. Próby włączenia powieści w obowiązującą doktrynę literacką przyczyniły się do rozwoju teoretycznych rozważań na temat tego gatunku w XVII wieku. W ówczesnych debatach pojawiały się stałe kryteria oceny, takie jak stosunek do naśladowania starożytnych jako zasady literackiej twórczości oraz do Arystotelesowskiej opozycji między historią i mimesis a prawdą i prawdopodobieństwem.
