Wielka konwergencja. Azja, Zachód i logika jednego świata

Jeszcze niedawno najbogatsze obszary świata były domem dla zaledwie 12% światowej ludności, która cieszyła się dostępem do największych zasobów i dóbr. Społeczeństwa Zachodu dominowały w międzynarodowych instytucjach, kształtując globalny porządek. Profesor Kishore Mabubani pokazuje, że te czasy już minęły, podkreślając transformacje zachodzące w miarę pogłębiającej się globalizacji. Proces wielkiej konwergencji prowadzi do coraz większej jedności i zbieżności w różnych aspektach życia, od wynagrodzeń, przez standard życia i aspiracje, po bezpieczeństwo narodowe. W historii ludzkości nigdy nie byliśmy tak połączeni i zależni od siebie nawzajem. Mabubani wskazuje, że u podstaw tej zmieniającej się dynamiki leży uznanie pięciu kluczowych norm: nowoczesnej nauki, logicznego myślenia, gospodarki wolnorynkowej, nowego podejścia do umowy społecznej oraz multilateralizmu. Obrazując ten proces, autor przywołuje dawną metaforę flotylli ponad stu oddzielnych łodzi, które wymagały reguł dla uniknięcia kolizji i współpracy na morzach. Światowy porządek ustanowiony po 1945 roku dążył do takiej harmonii, zapewniając względną stabilność przez ponad pięć dekad. Obecnie, wraz z siedmiomiliardową populacją, ludzie nie żyją już na oddzielnych "łodziach", a raczej dzielą 193 odrębne kabiny tego samego statku. Mabubani jest przekonany, że to olbrzymie przeobrażenie można tłumaczyć przez pryzmat wielkiej konwergencji. Od zawsze istnieliśmy w odrębnych społecznościach, kulturach i cywilizacjach, lecz teraz siły globalizacji kreują jedną, wspólną cywilizację globalną.