Tequila

"Tequila" Krzysztofa Vargi, mimo że na pierwszy rzut oka wydaje się być lekka, kryje w sobie głęboką refleksję. Jest to przykład tak zwanej "prozy funeralnej", gdzie narrator snuje tragikomiczny monolog na cmentarzu, stojąc nad trumną swojego przyjaciela i jednocześnie perkusisty zespołu, którego jest liderem. Tematyka książki oscyluje wokół przyjaźni, muzyki, współczesnego świata, a także, co charakterystyczne dla Vargi, zagadnień przemijania i śmierci. Autor celnie oddaje klimat naszych czasów, z ich szaleństwami i ukrytymi niepokojami."Tequila" zdobyła uznanie jako finalistka Nagrody Literackiej Nike w 2002 roku, a jej adaptacja teatralna została wystawiona przez Teatr Wybrzeże w czerwcu 2003 roku. To dzieło stało się jednym z najbardziej dyskutowanych tytułów ostatnich lat, w dużej mierze dzięki niezwykłej zdolności Vargi do przeniesienia młodzieżowego języka do polskiej prozy. Czytelnicy, jak zauważył Michał Cichy z "Gazety Wyborczej", często doświadczają podczas lektury wrażenia, że słyszą żywy, ludzki głos.Stylizacja monologu w "Tequili" jest szczególnie godna uwagi. Varga stworzył język swoich bohaterów jako autentyczny w jego nienaturalności. Jest on mieszanką żargonów młodzieżowych i anglicyzmów, które mimo swej preparacji, brzmią prawdziwie, jak podkreślił Dariusz Nowacki z "Nowych książek". Dzięki temu, książka staje się niezwykłym świadectwem naszych czasów i osobistych zmagań.