Szary diabeł

„Szary diabeł” (tytuł oryginalny: The Grey Devil) to pozycja, która udowadnia, że Graham Masterton, mimo upływu lat, wciąż potrafi umiejętnie łączyć klasyczny horror z elementami thrillera i fascynacją egzotycznymi mitologiami.
Oto szczegółowa recenzja tej powieści:
Fabuła: Kiedy sztuka spotyka pierwotne zło
Akcja skupia się wokół Harry’ego Erksine’a, bohatera doskonale znanego fanom Mastertona z kultowego cyklu „Manitou”. Tym razem Harry zostaje wciągnięty w sprawę tajemniczych samobójstw w Connecticut. Ludzie odbierają sobie życie w sposób niezwykle brutalny, a jedynym wspólnym mianownikiem wydają się być stare, niepokojące obrazy.
Ślady prowadzą do mrocznej postaci z folkloru – Szarego Diabła, istoty, która karmi się cierpieniem i potrafi manipulować ludzką psychiką poprzez sztukę.
Co wyróżnia tę książkę?
Powrót starego znajomego: Dla wiernych czytelników powrót Harry’ego Erksine’a to czysta nostalgia. Harry nie jest typowym herosem to nieco cyniczny, ale niezwykle charyzmatyczny jasnowidz-amator, który wnosi do mrocznej historii odrobinę humoru.
Obrazowe opisy: Masterton słynie z tego, że nie bierze jeńców. Jeśli szukasz „body horroru”, tutaj go znajdziesz. Opisy zniekształceń ciał i makabrycznych scen są plastyczne i potrafią wywołać dreszcz obrzydzenia.
Motyw sztuki: Wykorzystanie obrazów jako portali dla zła to jeden z mocniejszych punktów książki. Autor buduje wokół nich aurę niepokoju, sprawiając, że czytelnik dwa razy zastanowi się, zanim powiesi na ścianie coś „niepokojącego”.
„Szary diabeł” to klasyczny Masterton w dobrej formie. Nie jest to literatura wysokich lotów, która zmieni Twoje życie, ale jako horror rozrywkowy sprawdza się znakomicie. Autor umiejętnie dawkuje napięcie, a połączenie współczesnego śledztwa z pradawnym demonem tworzy mieszankę, którą fani gatunku pochłoną w dwa wieczory.Dla kogo? Dla fanów serii o Manitou, miłośników krwawych thrillerów i każdego, kto lubi opowieści o klątwach ukrytych w przedmiotach codziennego użytku.