Symfonia złoczyńcy

Adam, straumatyzowany kompozytor, poświęca długie godziny pracy nad swoim opus magnum. Kiedy nie potrafi przełamać twórczego impasu, szuka natchnienia, dokonując zbrodni na grzesznikach. Morderstwa mają dla niego charakter tymczasowy — prawdziwym jego celem jest symfonia skomponowana z krwią ofiar, która, jak wierzy, zniszczy zło świata. Adam, jako religijny fanatyk, nieoczekiwanie spotyka dwie socjopatyczne, kłótliwe lesbijki. Czy ten opis przypomina artystyczny klimat Krakowa? Jeśli tak, to słusznie, ponieważ akcja rozgrywa się właśnie tam.Jednak sama autorka książki "Symfonia złoczyńcy", 19-letnia Mołdawianka Doina Lungu, nigdy nie odwiedziła Krakowa. Zasięgnęła informacji z Wikipedii, wykorzystała Google Street View i doszła do wniosku, że krakowskie tło będzie idealne dla jej debiutanckiej powieści. Stworzyła krwisty, szalony i pełen kiczu świat, w którym prastary motyw połączenia talentu z szaleństwem staje się ironicznym komentarzem na temat nocnego życia w Europie Wschodniej. Region ten, podobnie jak Adam, jest naznaczony traumą, fanatyzmem i kompulsjami, a także skrywa swe tajemnice pod powierzchnią.Sukces odniesiony przez Doinę Lungu w Mołdawii można zestawić z fenomenem Doroty Masłowskiej w Polsce. Obie pisarki zadebiutowały, mając 19 lat, a ich twórczość została doceniona przez starszych uznanych pisarzy — w przypadku Lungu był to Vladimir Beleagă. Dzięki temu weszły do świata literatury jako przedstawicielki nowego języka."Symfonia złoczyńcy" to coś więcej niż tylko literatura odzwierciedlająca zmiany we współczesnym języku potocznym. Lungu, należąca do pokolenia urodzonego po rozpadzie Związku Radzieckiego, reprezentuje pierwsze pokolenie, dla którego język rosyjski nie jest językiem nauki. Podczas lat ZSRR literatura mołdawska służyła walce o rozdzielenie się od rumuńskich wpływów, pisząc w uproszczonej cyrylicy. Po 1991 roku nacjonaliści próbowali „oczyszczać” mołdawską kulturę z wpływów zarówno radzieckich, jak i rumuńskich.Entuzjazm mołdawskich krytyków względem "Symfonii" wynikał przede wszystkim z językowej dojrzałości Lungu, jej umiejętności manipulacji konwencjami oraz zręczności w oddawaniu współczesnego języka potocznego. Powieść symbolizuje również rodzącą się literaturę mołdawską, wolną od politycznych sporów.