Sen wioski Ding

Książka napisana przez jednego z wybitnych, lecz często cenzurowanych chińskich pisarzy współczesnych, przenosi czytelników do końca lat 90. XX wieku. Jest to okres, w którym epidemia AIDS pustoszyła chińskie wsie; jej mieszkańcy, za namową lokalnych działaczy, sprzedawali osocze, aby wydostać się z ubóstwa. To historia o umieraniu, odpowiedzialności i poczuciu winy, które nigdy nie spotyka się z karą. Książka ta krytykuje społeczeństwo, w którym panuje znieczulica oraz pogarda dla jednostki, a kult pieniądza zdaje się dominować. Przepełniona pięknem proza, sugestywnie oniryczna, ale jednocześnie wierna rzeczywistości, sprawiła, że książka została zakazana w Chińskiej Republice Ludowej.