Mezopotamia

Człowiek współczesny zawdzięcza wiele starożytnym mieszkańcom Mezopotamii. Nawet w czasach, kiedy atom wykorzystywany jest zarówno do celów pokojowych, jak i militarnych, a ludzkość odkrywa tajemnice kosmosu, warto pamiętać o ich wkładzie w rozwój matematyki i astronomii. To oni stworzyli system zapisu pozycyjnego oraz nauczyli nas, jak mierzyć czas i obliczać długości łuków. Około 70 wieków przed naszą erą osady takie jak Murajbat i Dżarmo, położone w północnej Mezopotamii, zapoczątkowały rewolucję rolniczą, która miała kluczowe znaczenie dla ludzkości. Zajmowali się tworzeniem i zdobieniem ceramiki, formowali cegły oraz zajmowali się obróbką metali. Już około 5500 r. p.n.e. w Tall as-Sawwan i Czoga Mami zaczęto eksperymentować z nawadnianiem pól, co później przejęła i doskonaliła dolina dolnego Eufratu. Tam również powstały wynalazki takie jak koło, żagiel, czy radło oraz rozwinęły się pierwsze miasta. Około 3300 r. p.n.e. Sumerowie dokonali kolejnej rewolucji, wynajdując pismo, co pozwoliło na utrwalanie myśli i przekazywanie ich w niezmienionej formie z pokolenia na pokolenie. To uczyniło je trwalszymi, szczególnie dzięki niemal niezniszczalnemu materiałowi pisarskiemu. Wśród kilku wielkich cywilizacji przedchrześcijańskich, cywilizacja mezopotamska wyróżnia się jako najstarsza, najdłużej trwająca i znacząca dla całego Bliskiego Wschodu i świata greckiego. Jej materialny i duchowy wkład w rozwój ludzkości jest nieoceniony. Książka "Mezopotamia" skierowana jest głównie do niespecjalistów i tych, których interesuje historia Bliskiego Wschodu lub starożytność. Z roku na rok przybywa prac naukowych poświęconych Mezopotamii, co sprawia, że zrozumienie jej dorobku staje się coraz bardziej wymagające. Historia tego regionu, jak każda dotykająca odległej przeszłości, pełna jest trudności i zagadek, które mogą pozostać nierozwiązane. Jednak dzisiejsza wiedza historyczna może zostać zakwestionowana już jutro, pokazując zmienność naszej interpretacji dziejów.