Klucz zagłady

W "Kluczu zagłady" James Rollins zabiera czytelników w pełną zwrotów akcji podróż przez historię i cały świat, gdy śmiertelny spisek stara się na swój brutalny sposób rozwiązać jeden z najpoważniejszych problemów świata. Akcja jest prawdziwie “światowa” - sceneria akcji obejmuje Wielką Brytanię, Wenecję, Watykan, Mali i Stany Zjednoczone - zakres tej powieści jest szeroki i ambitny.

Martwa wioska w XI-wiecznej Brytanii, masakra w stacji badawczej Czerwonego Krzyża w Afryce, morderstwo i eksplozja o północy w Watykanie oraz tortury i zabójstwo naukowca z Princeton - wszystkie te tajemnicze wydarzenia są ze sobą jakoś powiązane. Po tym, jak trzy współczesne ofiary mają podobne znaki na swoich ciałach, Sigma Force zostaje wezwana do dalszego śledztwa, aby ustalić, dlaczego ci ludzie musieli zginąć i jaki jest związek z przeszłością? Na dodatek, jaki jest związek z międzynarodową korporacją Viatus...?

Fabuła “Klucza Zagłady”, podobnie jak wszystkich powieści Sigma Force, ma podstawę w faktach historycznych i teoriach naukowych, ale w równym stopniu wielką rolę odgrywa też wyobraźnia Jamesa Rollinsa. W tym przypadku pierwszym z faktów jest istnienie Księga Zagłady (Doomsday Book), czyli sporządzony przez Wilhelma Zdobywcę przegląd XI-wiecznej Anglii - rejestr budynków, gruntów oraz pogłowia trzody i bydła. Innym faktem jest istnienie Malachiasza, irlandzkiego księdza i świętego katolickiego, który napisał książkę twierdząc, że wymienia wszystkich papieży, którzy przyjdą do końca świata. Lista przepowiedni była do tej pory zaskakująco dokładna, z wiarygodnym opisem poprzedniego papieża, Benedykta XVI, który był 111. papieżem (książka została wydana, kiedy był ówcześnie przywódcą Kościoła - weźcie to pod uwagę, gdy będziecie to czytać). Problem w tym, że świat ma się skończyć po 112 papieżu. Wraz z tragicznymi wydarzeniami opisanymi powyżej, te dwie historyczne tajemnice łączą się w ekscytującą fabułę i zagadkę, którą musi rozwiązać komandor Pierce, Sigma Force i ich sojusznicy.

Starzy przyjaciele i wrogowie pojawiają się ponownie w “Kluczu zagłady” - przede wszystkim Seichan, piękna i śmiertelnie niebezpieczna euroazjatycka zabójczyni ze skomplikowaną wspólną przeszłością z Piercem. Powraca również wątek tajemniczej Gildii -,międzynarodowego tajnego stowarzyszenia o ogromnym zasięgu, zasobach i globalnych wpływach. Centrum postaci się nie zmienia, nadal mamy do czynienia z Crowem, Piercem, Monkiem i całą resztą tej bandy.

James Rollins ma prawdziwy talent do brania na warsztat znanych i niejasnych faktów historycznych, tekstów czy ciekawostek i wykorzystywania ich do snucia wciągających thrillerów. Jego umiejętność tworzenia pełnych akcji fabuł z kilku historycznych dziwactw to prawdziwy dar - i właśnie w tym dostrzegam powody tak wielkiej popularności tego autora. Gdybym miał tylko jedno zastrzeżenie do tej powieści, to byłby to sposób, w jaki Rollins uległ powszechnemu amerykańskiemu sposobowi pisania brytyjskich bohaterów - wszyscy są raczej osobliwi i ekscentryczni. Nie jest to duży problem, ponieważ nie umniejsza to w ogóle fabuły, a Rollins nie przesadza w swoich działaniach.

Płynna i zwarta fabuła sprawiły, że czytało się to stosunkowo szybko, a tym razem naprawdę udało mu się przykuć uwagę do historii - łatwiej było się wciągnąć, szybciej niż w poprzednich powieściach “Sigma Force”. “Klucz zagłady” jest bardzo dobrą kontynuacją tej serii i z całego serca ją polecam - jak zresztą każdą powieść Jamesa Rollinsa.

Serię “Sigma Force” napisaną przez Jamesa Rollinsa zacząłem czytać na początku tego roku. Zamierzałem czytać jedną na miesiąc, ale tak mnie wciągnęła ta seria, że dwie ostatnie książki przeczytałem… w ciągu jednego tygodnia.

Szósty tom serii to doprawdy dzika jazda! Jeśli lubisz przygodowe powieści akcji, to pokochasz zarówno “Klucz zagłady”, jak i całą serię Rollinsa. Jasne, podczas czytania tej książki nie raz trzeba zawiesić wiarę, albo sprawdzić, czy to co właśnie przeczytaliśmy ma pokrycie w rzeczywistości… Niemniej, zabawa jest przednia!

Fabuła powieści Rollinsa nie jest łatwa do streszczenia. Akcja jest czasami szalona, a spiski sięgają głęboko i są skomplikowane. W tej powieści są dwie równoległe linie fabularne. Grayson i Kowalski udają się do Watykanu w ramach osobistej przysługi dla Rachael, byłej dziewczyny Graysona. Pewien ksiądz został zabity w brutalny sposób i pozostawił po sobie tajemniczą wskazówkę mogącą prowadzić do potencjalnego mordercy… Tymczasem Painter i Monk są w Norwegii na tropie potężnej korporacji, która modyfikuje genetycznie uprawy. Zostają tam sprowadzeni po masakrze, która ma miejsce na jednej z ich farm testowych. Tajemnice są przechowywane, ale nie są ujawniane do momentu, gdy wątki fabularne się zderzają.

Jedną z najbardziej intrygujących rzeczy, jakich się dowiedziałem, było to, że pewien święty człowiek z XII wieku przewidział koniec świata na podstawie określonej kolejności papieży. W jego relacji, która została zagubiona (lub ukryta), papieże są opisani kilkoma krótkimi zdaniami. Ostatnie kilka przepowiedni na ich temat, trafiało w punkt. To mnie zastanowiło - czy byłoby to możliwe, że wybieraliśmy papieży na podstawie fragmentów jego przepowiedni, czy też szukamy powiązań, by jego sformułowania się sprawdziły? 

Podobała mi się ta książka zbyt mocno, by dać jej mniej niż 5 gwiazdek. Miała wszystkie elementy historyczno-naukowe, które uznałem za intrygujące i które świetnie napędzały fabułę. Szczególnie przypadła mi ta, że tak powiem, “otoczka” pogańska i chrześcijańska. Do tego dorzućmy świetnych bohaterów, przyjemne dialogi, porywającą akcję i zaskakujące twisty. Czego można chcieć więcej?

Ta powieść jest częścią serii, ale może być czytana jako samodzielna. Istnieją relacje między postaciami i wątku, które rozwijają się w każdej kolejnej książce, ale przyjemność z czytania tej historii będzie nie mniejsza, jeśli jest to twoja pierwsza książka w serii Sigma. Zatem, polecam “Klucz zagłady”.