Dziennik z podróży do Rosji

Po obaleniu żelaznej kurtyny, John Steinbeck, zdobywca Nagrody Pulitzera, wraz z cenionym fotografem wojennym Robertem Capą, podjęli wyzwanie, udając się do Związku Radzieckiego, aby stworzyć reportaż dla New York Herald Tribune. Ich niezwykła podróż pozwoliła im odkryć nie tylko metropolie takie jak Moskwa i Stalingrad, ale również zanurzyć się w życie ukraińskich wsi i Gruzji. Książka "Dziennik z podróży do Rosji", która ukazała się w 1948 roku, z miejsca otrzymała znakomite recenzje od New York Timesa, pozostając do dziś pamiętnikiem tej wyjątkowej wyprawy i cennym dokumentem z okresu powojennego.

Steinbeck i Capa uchwycili rzeczywistość codziennego życia w Związku Radzieckim poprzez słowa i obrazy, tworząc poruszające świadectwo życia zwykłych mieszkańców. W przeciwieństwie do wielu zachodnich reportaży z tamtych czasów, ich praca unika manipulacji ideologicznych, skupiając się na prawdziwej sytuacji robotników, urzędników i chłopów w kraju odradzającym się po zniszczeniach II wojny światowej. W kontekście wspólnej pracy Steinbecka i Capy, można dostrzec pasję artystyczną, która motywowała ich do dokumentowania ludzkiej kondycji.

John Steinbeck (1902-1968), ceniony amerykański pisarz, został w 1962 roku uhonorowany Nagrodą Nobla za swoje realistyczne, poetyckie opowieści, które łączą subtelną ironię z ostrym spojrzeniem na kwestie społeczne. Jego najbardziej znane dzieła to "Na wschód od Edenu", "Tortilla Flat", "Myszy i ludzie", "Grona gniewu" oraz "Ulica Nadbrzeżna".