Dziennik z Gusen

Osadzony w brutalnej rzeczywistości życia obozów koncentracyjnych, dziennik autorstwa Aldo Carpiego stanowi unikatowy zapis życia pod niemieckim terrorem. Ten uzdolniony artysta i profesor malarstwa spędził niemal półtora roku jako więzień, gdzie strażnicy wykorzystali jego umiejętności, czyniąc go malarzem na zlecenie.

Pomimo przewlekłego zagrożenia śmiercią, Carpi stworzył niezwykły dokument epoki, w którym dzień po dniu opisywał i ilustrował swoje doświadczenia. Każde słowo i rysunek w jego dzienniku są wspomnieniami wyrwanymi ze szponów obozowego piekła, pełnymi desperacji człowieka, którego próbowano pozbawić godności i życia. Z tych notatek wyłania się przerażający obraz życia w miejscu przeznaczonym na zagładę, a wyjątkowe szkice nieraz przemawiają silniej niż słowa.

Dziennik Carpiego jest nie tylko dokumentem codziennych zmagan, ale także hołdem dla ludzkiej odporności i wartości, takich jak miłość, przyjaźń i solidarność, które nawet w obliczu cierpienia mogą przetrwać. To także wezwanie do oporu przeciwko tym, którzy chcą zniszczyć prawdę, niszcząc prawa i godność człowieka.

Aldo Carpi, żyjący w latach 1886-1973, był nie tylko malarzem, lecz także profesorem i dziekanem Akademii Sztuk Pięknych Brera w Mediolanie. W czasie I wojny światowej służył w armii włoskiej. Po aresztowaniu przez SS trafił do obozów w Mauthausen i Gusen. Po uwolnieniu wrócił do Mediolanu, gdzie ponownie objął funkcję dziekana. Tworzył nie tylko obrazy, ale również freski, witraże i mozaiki o tematyce sakralnej. W 1956 roku otrzymał złoty medal zasłużonego obywatela Mediolanu, a także nagrodę państwową za swoją twórczość i wkład w kulturę. Jego "Dziennik z Gusen", opublikowany w 1971 roku, szybko stał się cenionym dziełem, doczekując się czterech wydań w niespełna rok. Rok później stracił żonę Marię, z którą przeżył 55 lat, doczekując się sześciorga dzieci.