Krytyka zbrodniczego rozumu

W zimie 1804 roku, Królewiec nie przypomina już miasta, które kiedyś było centrum intelektualnym Europy podczas epoki oświecenia. To teraz niewielkie, ponure miasteczko pruskie, gdzie ulice zapełniają się żołnierzami, prostytutkami, złodziejami i postaciami o wątpliwej reputacji. Wieczorami w portowych karczmach, przy szklanicy ciepłego grogu, spotyka się podejrzane towarzystwo, rozmawiające szeptem po francusku. Wydaje się, że są to szpiedzy, ponieważ napięcie wojenne coraz mocniej odczuwalne jest przy granicach – Napoleon jest blisko! Królewiec skrywa jednak jeszcze mroczniejsze tajemnice. W zaułkach czai się przestępczy cień, a w mieście odnajdywane są ciała ułożone w nietypowej pozycji, klęczące... Dlaczego zabójca tak skrupulatnie wykorzystuje religijne symbole? Jakie przewiny przypisuje swoim ofiarom i kim jest ten nieznajomy? To psychopata, agent Francji, czy – jak sugerują pełni przesądów mieszkańcy – może sam diabeł? Immanuel Kant, pisarz bezpiecznie pracujący w swoim gabinecie nad traktatem o zbrodni, proponuje pruskiemu królowi dwóch ludzi zdolnych rozwikłać tę kryminalną łamigłówkę: młodego prokuratora oraz nekromantę, ucznia mistycznego Swedenborga...