Kotan, czyli dom

"Kotan, czyli dom" to niezwykły tom poezji Hokuto Iboshiego, tworzącego w latach 1901-1929, który jest jednym z najważniejszych literackich głosów w obronie godności i tożsamości Ajnów, autochtonicznej społeczności północnych terenów dzisiejszej Japonii. W swoich utworach, z dumą podkreślając swoją przynależność, stwierdza: Jestem Ajnem!, co stanowi wyraz jego buntu przeciwko ówczesnym uprzedzeniom. Zbiór ten zawiera tradycyjne formy poezji takie jak tanka i haiku, które wspólnie tworzą swoisty manifest sprzeciwiający się dyskryminacji, wyzyskowi oraz przymusowej asymilacji, domagając się sprawiedliwości dla współmieszkańców (utari). Jest to zarazem osobista kronika zmagań z ubóstwem, pogarszającymi się problemami zdrowotnymi oraz samotnością, pełna tęsknoty za tradycyjnym życiem w ajnuskich wioskach, rytmem natury Hokkaido i ginącym światem przodków, który niewzruszenie ustępuje miejsca nowoczesności. Poezja Iboshiego charakteryzuje się szczerą i naturalistyczną formą wyrazu. Nie jest to idealizowany obraz umierającej kultury, lecz autentyczne świadectwo człowieka, który chciał przywrócić Ajnom dawną tożsamość i sprawić, by ich głos wybrzmiał z pełną mocą. "Kotan, czyli dom" to lektura nie do pominięcia przez tych, którzy pragną zagłębić się w wielokulturowy pejzaż Japonii i zrozumieć losy ludzi, którzy pomimo trudności, postanowili dążyć do spotkania z bóstwami.