Kordian

Juliusz Słowacki, żyjący w latach 1809-1849, to wybitna postać polskiego romantyzmu, znana jako poeta, dramatopisarz i twórca filozofii genezyjskiej, oraz jeden z trzech wieszczów narodowych, obok Adama Mickiewicza i Zygmunta Krasińskiego. Jego literacka kariera rozpoczęła się w 1830 roku wraz z publikacją powieści poetyckiej "Hugo". W tym okresie stworzył także wiersze inspirowane powstaniem listopadowym, takie jak "Hymn", "Kulik" i "Oda do wolności". Od 1831 roku przebywał na emigracji, głównie we Francji i Szwajcarii, a także odbył podróże po Bliskim Wschodzie. Ostatecznie osiadł w Paryżu, gdzie zmarł. W swoim dorobku literackim ma takie dramaty romantyczne jak "Kordian", "Balladyna", "Lilla Weneda", a także poematy takie jak "Podróż do Ziemi Świętej z Neapolu", "Anhelli", czy "Beniowski". "Kordian. Spisek koronacyjny" to pierwsza część trylogii, której dalsze części nie są znane. Utwór ten odegrał ważną rolę w debatach lat trzydziestych XIX wieku, dotyczących przyczyn klęski powstania listopadowego. Wprowadzenie do dramatu, zatytułowane "Przygotowanie", ujawnia, że czynniki nadprzyrodzone miały istotny wpływ na losy narodów. Scena z czarownicami zgromadzonymi wokół kotła i obecność szatana, który manipuluje historią, wskazują na jego dominującą rolę. Główny bohater, Kordian, przepełniony pragnieniem walki za Ojczyznę, jest jednak wewnętrznie rozdarty, sparaliżowany przez pesymizm i nadmierną wyobraźnię, co czyni go marionetką w rękach szatana.