Kłamstwa w blasku księżyca

W "Kłamstwach w blasku księżyca”, kolejnej książce z serii “Vanza”, Amanda Quick zabiera nas do wiktoriańskiej Anglii. Dzięki uliczkom oświetlonym gazem i mglistej atmosferze jest to idealne miejsce na kryminał i morderstwo. Jak zwykle autorka pisze historię, w której występuje silna, inteligentna bohaterka, która nie czeka, aż bohater ją uratuje, ale raczej wykorzystuje własne zasoby i przejmuje kontrolę nad sytuacją. Ale jest też bohater, który jest w poświęcić się i współpracować z bohaterką, gdy łączą siły, aby rozwiązać stojącą przed nimi tajemnicę.

Kiedy Concordia Glade zostaje nieoczekiwanie zwolniona ze swojego poprzedniego stanowiska nauczycielki w szkole dla dziewcząt, jest bardzo szczęśliwa, mogąc podjąć pracę korepetytorki czterech sierot w odległym, zrujnowanym zamku Aldwick. Straciwszy własnych rodziców w młodym wieku szesnastu lat, dobrze rozumie swoje młode podopieczne. Concordia wie, jak to jest nagle zostać sama w nieprzyjaznym świecie bez rodziny i środków finansowych, i szybko przywiązuje się do dziewczynek, którymi się opiekuje.

W ciągu miesiąca, kiedy tam pracuje, wiele rzeczy budzi jej podejrzenia. Kucharz i gospodyni trzymają się z dala, a ogrodnicy i stajenni wykonują niewiele pracy i bardziej przypominają strażników. Kiedy Concordia podsłuchuje pewną rozmowę, zaczyna zdawać sobie sprawę, że bezpieczeństwo jej i dziewcząt jest zagrożone, postanawia więc działać.

Z pomocą swoich uczennic Concordia planuje ucieczkę z zamku. Jej plan jest śmiały i odrobinę szalony. Ale nawet najlepiej ułożony plan może się nie udać i zostają złapani, gdy próbują uciec konno z posiadłości. Kiedy wszystko wydaje się stracone, pomoc nadchodzi od nieznajomego, który wydaje się właśnie wyłaniać z ciemności nocy.

Ambrose Wells jest prywatnym detektywem, którego poszukiwania odpowiedzi na temat śmierci młodej kobiety doprowadziły do zamku Aldwick. Kiedy przybywa, zamek stoi w płomieniach, a ludzie nie żyją. Pośród tego wszystkiego znajduje kobietę i cztery dziewczyny próbujące uciec z posiadłości. Ambrose jest typem samotnika, ale nie potrafi zostawić kobiet na pastwę losu i prowadzi całą piątkę w bezpieczne miejsce.

Jako praktykujący starożytne i prawie zapomniane sztuki Vanza, Ambrose jest wyszkolony w medytacji i tajemnych technikach walki z Dalekiego Wschodu. Jego natura i wyszkolenie nauczyły go szukać ukrytych odpowiedzi i ma wiele pytań dotyczących Concordii i dziewczyn. Ale nie podoba mu się żadna z odpowiedzi, które dostaje.

Wygląda na to, że zamek tak naprawdę jest własnością jednej z najbardziej znanych postaci londyńskiego półświatka, która ma przebiegłe plany wobec czterech młodych dziewcząt. Teraz Concordia i dziewczęta stają się celem bezlitosnego przestępcy, który nie cofnie się przed niczym, by chronić swoje sekrety i odzyskać dziewczęta. Ich życie jest zagrożone, więc cała piątka musi się ukrywać. Ambrose szybko bierze je pod swoją opiekę, zdeterminowany, by wykorzystać swoje umiejętności i kontakty, by odkryć prawdę.

Ale Concordia nie jest typem kobiety, która będzie siedzieć i czekać, aż ktoś inny rozwiąże jej problemy. Przyzwyczajona do przejmowania kontroli chce pomóc Ambrose'owi. Odkrywanie skomplikowanych śladów morderstwa i jednoczesna ochrona dziewcząt będzie wymagała wszystkich wielu poświęceń i sprytu.

Pracując razem, muszą również radzić sobie z rosnącą między nimi relacją. Ich niekonwencjonalne wychowanie pozostawiło w nich pewne pomysły, które muszą teraz ponownie rozważyć, jeśli chcą mieć szansę na miłość.

Jak zawsze Amanda Quick pisze złożoną historię pełną zwrotów akcji. Maluje bardzo realistyczny obraz wiktoriańskiej Anglii, wraz z różnicami klasowymi i wieloma ograniczeniami, z jakimi borykały się kobiety tamtych czasów. Dowcipne dialogi i humor równoważą mroczną historię i szybko zostałam wciągnięty w życie wspaniałych postaci zamieszkujących jej świat. „Kłamstwa w blasku księżyca” to kolejna świetna książka Amandy Quick, która od lat pozostaje jedną z moich ulubionych autorek. Polecam!

“Kłamstwa w blasku księżyca” to czwarta część i ostatnia książka z czterotomowej serii Amandy Quick o tytule "Vanza”. Polecam tę serię historyczną czytelnikom, którzy lubią lekkie (a nie pełne dramatu lub niepokoju) powieści historyczne z silnymi, wyjątkowymi, zdolnymi bohaterkami oraz zorientowanymi na cel i zdeterminowanymi, choć być może niedoskonałymi bohaterami, którzy doceniają niezwykłe kobiety. Książki czyta się zaskakująco szybko i wciągają jak mało, które dzieła z gatunku romansu.

W tej tajemniczej historii dziejącej się w epoce wiktoriańskiej wyzwolona i doskonale wykształcona Concordia Gale ratuje swoje podopieczne przed pewną tragedią. Zatrudniona, by uczyć cztery osierocone dziewczęta w odległym zamku, Concordia wkrótce odkrywa nikczemny plan tajemniczego "dobroczyńcy”, który czyha, aby zakłócić spokojne życie młodych dam. Używając wiedzy i zdolności, Concordia wysadza zamek, a ona i dziewczęta są w stanie uciec, z nieoczekiwaną pomocą Ambrose’a Wellsa, prywatnego detektywa, z dość szemraną przeszłością. Ambrose’a przyprowadza Concordię i dziewczyny do swojego wytwornego dworu w Londynie i ukrywa je bezpiecznie. Stają się celem okrutnych ludzi, których nic nie zatrzyma przed realizacją strasznego planu. Tymczasem Ambrose i Concordia stają się sobie coraz bliżsi i wkrótce odkrywają, że mają ze sobą wiele wspólnego. 

Concordia jest nieślubną córką dwojga wolnomyślicieli i została wychowana w ich społeczności podobnie myślących intelektualistów. To sprawia, że kobieta jest zdecydowana, wyzwolona i światowa. Plotka o skandalu seksualnym w komunie zrujnowała reputację Concordii i musi ona za wszelką cenę ukrywać swoją przeszłość. Ambrose pochodzi z długiej linii oszustów i jako osierocony nastolatek stał się mistrzem włamywaczy, które to umiejętności wykorzystuje teraz jako detektyw. Wprowadzony na salony przez bogatego pana Stonera (w którego domu mieszka i którego jest spadkobiercą), Ambrose spędził lata w Azji, ucząc się od mnichów starożytnej sztuki - "Vanzy”. Dzięki temu Ambrose jest tajemniczy i zdyscyplinowany. 

Ambrose i Concordia pracują teraz jako zespół. Po kilku tajnych dochodzeniach, kilku morderstwach i rozwiązaniu tajemniczej sprawy, Ambrose i Concordia konsumują swój związek wśród paproci w oranżerii. Jest to jedna z najpikantniejszych scen napisanych przez Amandę Quick. Fanki tej autorki powinny być zachwycone.

Lubię romanse, lubię takie historie i lubię tajemnice. Amanda Quick łączy wszystkie te trzy elementy jak żaden inny autor, dodając do całości więcej niż odrobinę najcenniejszego składnika – humoru. Autorka, której książki czytam wielokrotnie. Polecam je wszystkie! “Kłamstwa w blasku księżyca” mnie nie zawiodły.

Amanda Quick doskonale wie, co przyciąga jej fanów i książka „Kłamstwa w blasku księżyca” oferuje wszystko to, czego można się po niej spodziewać w najlepszym możliwym wydaniu. Czytelnicy dostają tu solidną porcję namiętności, przygody i trzymającą w napięciu zagadkę morderstwa wraz z na wskroś nowoczesnym spojrzeniem na poglądy wiktoriańskiej damy na relacje między płciami.

Concordia Glade jest guwernantką w późno wiktoriańskiej Anglii, która po stracie poprzedniej pracy opiekuje się czterema osieroconymi młodymi damami w zamku Aldwick. Ma dwadzieścia lat i odebrała od swoich rodziców bardzo niestandardowe wychowanie. Jej matka i ojciec zakochali się w sobie od pierwszego wejrzenia i podjęli kilka skandalicznych decyzji, by być razem. Pragnęli aby ich córka była wolną i niezależną kobietą, dlatego zadbali o jej odpowiednie wykształcenie.

Odważna, inteligentna i niezależna, Concordia ma niekonwencjonalne i postępowe spojrzenie na otaczający ją świat i ludzi. Pozwala nawet jednej z uczennic nosić spodnie. Co było skandaliczne jeśli chodzi o czasy, w których wszystko to się rozgrywa.

Concordia jest zadowolona z nowej pracy, jednak pojawiające się niepokojące sygnały wzbudzają w niej wątpliwości i już wkrótce kobieta jest pewna, że coś jest tu nie do końca tak jak powinno być. Nabrawszy pewności co do swoich podejrzeń postanawia uciec razem z podopiecznymi, ale pierwotny plan kończy się fiaskiem. Na ratunek kobiecie i dziewczętom przybywa Ambrose Wells. Mimo początkowej niechęci Concordia z czasem zaczyna darzyć mężczyznę ufaniem, a on ją szczerym szacunkiem. Powierza Ambrose'owi bezpieczeństwo swoje i czterech dziewcząt - Hannah, Phoebe, Edwiny i Theodory. Wewnątrz eleganckiej rezydencji, w której się schroniły, Concordia zachęca dziewczęta do czytania i rozszerzania horyzontów co w przyszłości  ma pozwolić im na zrobienie własnej kariery. Są to dość szokujące praktyki jak na ten okres historii. 

Pracując razem, Ambrose i Concordia odkrywają szlak skandalu i szantażu, który pozwoli im zidentyfikować "dżentelmena" i innych tak zwanych szanowanych członków londyńskiego społeczeństwa, którzy potajemnie stoją za wieloma niewyjaśnionymi śmierciami i oszustwami. Im więcej czasu spędza ze sobą nasza para, tym żarliwszym uczuciem zaczynają siebie darzyć.

Concordia odważnie realizuje swoje uczucia do Ambrose'a Wellsa, “rycerza na białym koniu”, który tak niespodziewanie pojawia się w zamku Aldwick, aby pomóc jej i jej uczennicom uciec z płonącej posiadłości. Ambrose, były złodziej będący teraz prywatnym detektywem, całkowicie przepada w swojej miłości do Concordii i stwierdza, że nie ma od tego ucieczki. 

Kiedy Concordia oddaje mu się po raz pierwszy, w ciepłej i bogato pachnącej oranżerii w świetle księżyca, widać mistrzostwo Amandy Quick'a w tworzeniu gorących, zmysłowych i satysfakcjonujących scen romantycznych. To właśnie przyciągnęło miliony czytelników do jej powieści historycznych, jak również do tych współczesnych. gwarantowała, że pożądanie znajdzie się między stronami „Kłamstwa w blasku księżyca”. Scena w konserwatorium jest jedną z tych, o których czytelnicy będą z pewnością powracać więcej niż raz. 

Serdecznie polecam „Kłamstwa w blasku księżyca” wszystkim wielbicielom Amandy Quick, jak i tym, którzy poszukują naprawdę namiętnego romansu pełnego napięcia. 

Jak każda do tej pory książka Amandy Quick, „Kłamstwa w blasku księżyca” bardzo przypadła mi do gustu. Historia miała wszystkie niezbędne elementy, jakie muszą się znaleźć w dziełach tej autorki - stoicki bohater, ekscentryczna bohaterka, tajemnica i miłość, która rozkwita w niebezpiecznych okolicznościach - ale są w niej też pewne detale, które sprawiły, że jest unikalna nawet dla tak oczytanej i zapalonej fanki Amandy Quick jak ja. Przeczytałam już tak wiele jej książek, że w większości z nich rozpoznałam znajomą formułę, ale nigdy mi to nie przeszkadzało, bo autorce zawsze udaje się ją poprowadzić w ciekawy sposób, a ta książka nie była wyjątkiem.

Mimo, że jest to romans to tajemnica i śledztwo są tu zdecydowanie na pierwszym planie. Stało się to dla mnie wyjątkowo jasne w połowie książki. Sceny miłosne są bardzo rzadkie. Normalnie byłoby to dla mnie mankamentem, jednak ogólne piękno tej historii przeważyło w sposób pozytywny. Postacie są dobrze napisane i całkiem zgrabnie rozwinięte. Doceniłam również fakt, że całkiem dobrze uchwycono czasy wiktoriańskie; można było naprawdę poczuć różnice w otoczeniu, gdy ludzie przechodzili z tradycyjnej epoki do bardziej nowoczesnej i niekonwencjonalnej przyszłości. Naprawdę miło było zobaczyć, jak bohaterowie zajmują się tematami homoseksualizmu i małżeństwa. Nie spotykam tego zbyt często w romansach historycznych.

Ambrose jest złodziejem, który przeszedł długą drogę “nawrócenia”, obecnie żyjącym wśród społeczeństwa klasy wyższej. Na co dzień pracuje jako prywatny detektyw. Ambrose wywodzi się z ulic Londynu, ale przypadkowe spotkanie w okresie nastoletnim całkowicie zmieniło jego przyszłość. Concordia jest nieślubną córką skandalizującego romansu pozamałżeńskiego sprzed lat. Jej rodzice już nie żyją, ale wierzyli w mądrość swej jedynej córki i chcieli jej zapewnić wszechstronne i pełne wykształcenie. Dzięki doskonałemu wykształceniu Concordia zdołała zostać nauczycielką i ostatnio otrzymała posadę nauczycielki czterech młodych, osieroconych dziewcząt. Podczas krótkiego czasu pracy z dziewczynami, Concordia odkrywa, że zarówno jej, jak i ich życie jest w niebezpieczeństwie. W wieczór próby ucieczki dosłownie wpadają na Ambrose'a. Co teraz zrobią i czy mogą mu zaufać?

„Kłamstwa w blasku księżyca” można z łatwością czytać jako samodzielną powieść, ale Vanza, starożytna i niegdyś popularna praktyka sztuk walki oraz wyszkoleni mężczyźni z Vanzy są łącznikami, podstawowymi wątkami biegnącymi przez wszystkie tomy. Inne książki w tej serii to "Ruiny" (tom 1), “Złota Orchidea” (tom 2) oraz “Zjawa” (tom 3).

Elementy kryminalnej tajemnicy w „Kłamstwach w blasku księżyca” były bardzo ciekawe. Tak naprawdę nie domyśliłam się co się dzieje do końca. Myślałam, że sprawy pójdą w innym kierunku, ale dzięki doskonałej fabule Amanda Quick była w stanie doprowadzić historię do rozwiązania, które doskonale wieńczyło całą historię.

Jest to zdecydowanie książka, którą będę chciała przeczytać jeszcze nie raz w przyszłości. Jeśli nie macie nic przeciwko brakowi namiętnych scen miłosnych i jeśli lubicie dobrze napisaną tajemniczą fabułę, to książka „Kłamstwa w blasku księżyca” Amandy Quick jest właśnie dla was.