Itineraria, mirabilia, delicje, czyli pisanie z...

Istnieje wiele sposobów na utrwalenie wspomnień z podróży. Maria Konopnicka swoje doświadczenia z Włoch uwieczniła w wierszach opublikowanych w 1901 roku w tomiku "Italia". Z kolei Jarosław Iwaszkiewicz wybierał relacje o spotkaniach z ludźmi zamiast opisów samych krajobrazów. Uważał, że Italii nie można uchwycić słowami, więc skupił się na ludziach, których kochał, zamiast na pejzażach.Podczas wędrówki, warto mieć przy sobie zeszyt, kalendarz lub notatnik, aby zapisywać na bieżąco swoje spostrzeżenia. Od lat zbieram notatki w trakcie podróży, a po jej zakończeniu starannie je porządkuję i uzupełniam, tworząc małe wydania "Zapisków z podróży" dla przyjaciół.Podróżnicy podchodzą do tworzenia notatek różnorodnie. Niektórzy piszą na bieżąco, inni, jak Petrarka, po powrocie z wyprawy, a jeszcze inni, jak Goethe, po wielu latach. Sposoby na uwiecznianie wspomnień są różne: od luźnych zapisków po szczegółowe dzienniki. Inni, jak Patrick Leigh Fermor, odtwarzają wspomnienia z pamięci po utracie notesów.Claudio Magris w "Dunaju" pisał o trudzie przekształcania notatek ze zbiorów w bardziej zorganizowane formy, co przypomina proces przeprowadzki, podczas której niektóre rzeczy się gubią, a inne odkrywają na nowo. Jarosław Iwaszkiewicz miewał swój sposób na odświeżanie wspomnień – w grudniowe wieczory przeglądał rachunki z podróży, co przypominało mu o miejscach, które odwiedził.Warto wracać do wspomnień z podróży, czy to przez przeglądanie rachunków, oglądanie zdjęć, czy czytanie opisów miejsc. Podróże mijają szybko, jednak zapisane wspomnienia pozostają z nami na dłużej.