Inside Out, Outside In

Nasza planeta jest zdominowana przez podejście, które można opisać jako postkartezjański dualizm. To podejście zmusza każdego do trzymania się ściśle określonego obszaru specjalizacji. Jednakże Fuller postanowił odrzucić to myślenie, które zrodziło się z filozofii Kartezjusza. Idea ta dzieli rzeczywistość na dwie sfery, które nie mają ze sobą kontaktu: res cogitans oraz res extensa.Fuller dostrzegł, że brak refleksji ludzi nad ogółem spraw prowadzi do przekonania, że wszystkie kluczowe problemy załatwi chaotyczny wolny rynek. Ludzie zaczynają wierzyć, że Wszechświat pozbawiony jest wewnętrznej spójności, logiki i rozumu, a zatem jest zdominowany przez chaos i nieporządek. Świat został podzielony na różne specjalistyczne dziedziny, co powoduje, że niewielu zwraca uwagę na to, iż te różne elementy nie tworzą harmonijnej całości, a w konsekwencji mogą wskazywać na zbliżającą się katastrofę.Fuller wierzył w integralność Wszechświata i na przekór powszechnemu przekonaniu o dominacji entropii wprowadził koncepcję syntropii. Syntropia to siła przeciwstawna do entropii, która nie jest łatwo dostrzegalna, lecz staje się widoczna, kiedy przekraczamy granice między różnorodnymi dyscyplinami, takimi jak fizyka i biologia. Tam, gdzie syntropia wygrywa z entropią, tam triumfuje życie; odwrotnie jest w przypadku, gdy entropia przeważa. Ważne jest, aby przekraczać granice nie tylko między naukami, ale także między nauką a sztuką, zwłaszcza jej nurtami dążącymi do harmonii i jedności. Docenianie syntropii przez ludzki umysł prowadzi do rozwoju, który przeciwdziała entropijnemu rozprzężeniu.