Imperium hiszpańskie. Dzieje rozkwitu i upadku

Jak to się stało, że Hiszpania, kraj niezbyt bogaty, o niewielkiej gęstości zaludnienia i częściowo odseparowany od reszty Europy z powodu swego położenia, rozwinął się w pierwsze światowe supermocarstwo z koloniami na każdym kontynencie? Co doprowadziło do tego, że nie zdołała utrzymać tej dominującej pozycji? Jakie przemiany zachodziły w tym imperium, jak wyglądało życie ludzi w jego granicach, dlaczego z czasem doświadczyło osłabienia i upadło? Czy zmierzch ten był nieunikniony, czy może istniały inne czynniki decydujące?Autor prezentuje rozległą panoramę dziejów imperium hiszpańskiego, od momentu odbicia Granady z rąk Maurów aż do ostatecznej utraty wpływów, z okupacją Teksasu i Kalifornii jako jednym z ostatnich aktów. Centralnym założeniem jego książki jest teza, że imperium nie opierało się jedynie na wymuszonej sile, które choć brutalne, ukształtowało obraz Hiszpanii. Jego funkcjonowanie zależało od współpracy zdobywców z mieszkańcami obu Ameryk, ludnością afrykańską i azjatycką, co oznaczało, że różnorodność etniczna, kulturowa i obyczajowa była jego fundamentem. Ostatecznie ta różnorodność okazała się również jego słabością, co przyczyniło się do przegranej rywalizacji z Anglią.