Homo przypadkiem sapiens

Trzy dekady po tym, jak postawiono hipotezę, że ludzki mózg pojawił się przypadkowo jako niezamierzony efekt adaptacji niezwiązanej z myśleniem, nowa perspektywa na temat pochodzenia człowieka została zaprezentowana w formie książki. Teoria ta, dotycząca przypadkowości w rozwoju ludzkiego mózgu, stanowi bezprecedensowe podejście w skali światowej literatury.W centrum książki znajduje się teoria oparta na badaniach Johna von Neumanna dotyczących tworzenia niezawodnych systemów z zawodnych elementów. Autorzy sugerują, że ewolucja zastosowała tę zasadę jako mechanizm adaptacyjny, chroniąc mózgi hominidów przed przegrzewaniem podczas intensywnego, długotrwałego biegu w gorącym klimacie sawann Afryki Wschodniej, w późnym pliocenie i wczesnym oraz środkowym plejstocenie.Według von Neumanna, przekształcenie mózgu prowadziło do jego zwiększenia i intensywniejszego połączenia neuronów, co wyróżnia ludzki mózg w porównaniu z mózgiem szympansa. Jako uboczny efekt tych zmian, pojawiła się znacznie większa zdolność do myślenia.Książka jest wielowątkowa i interdyscyplinarna, skierowana do czytelników, którzy chcą zgłębić pytania o nasz początek i istotę jako gatunek.