Hohenzollernowie Dynastie Europy 7

Siódmy tom z serii "Hohenzollernowie" przedstawia dzieje niemieckiej dynastii, której korzenie sięgają średniowiecznej Szwabii. Nazwa ta pochodzi od zamku Zollern, a z rodziny Hohenzollernów wyłoniły się różne gałęzie, w tym dwie kluczowe: frankońska, zasłużona dzięki elektorom Brandenburgii oraz królom Prus i cesarzom niemieckim, oraz szwabska, władcy Rumunii. Hohenzollernowie zasłynęli jako wybitni politycy i stratedzy, budując potężne, zdyscyplinowane siły zbrojne, które odnosiły zwycięstwa w bitwach. Ich talenty militarne uzupełniały znakomite zdolności organizacyjne i reformatorskie. Prusy, za sprawą reform Fryderyka II Wielkiego, zyskały znaczącą pozycję w Europie, biorąc udział w rozbiorach Polski wraz z Rosją i Austro-Węgrami. Mimo że często kojarzeni byli z pruskim drylem i despotyzmem, w rodzinie tej znajdowali się także wybitni mecenasi sztuki i nauki. Fryderyk I Pruski wyróżniał się jako fundator Uniwersytetu w Halle oraz Akademii Sztuk Pięknych w Berlinie. Ten ilustrowany tom zawiera biografie wpływowych władców, a także analizy historyczne dotyczące ich znaczenia w dziejach Europy. Uzupełniony jest o reprodukcje unikalnych dokumentów, drzewa genealogiczne, herby rodowe, mapy i liczne fotografie z zagranicznych muzeów.